YAŞANAN HAYAT

NEFS-İ EMMÂRE

2012-01-15T12:11:00.000-08:00

Kötülüğü ve şerri şiddetle emreden nefis. Allah Teâlâ, Kur'an-ı Kerim'de Yusuf (a.s)'ın dilinden nefsin kötülükleri işlemeyi, heva ve hevesi doğrultusunda Allah'ın emirlerine muhalefet etmeyi arzuladığını ve sahibini buna yönelmek için zorladığını bildirmektedir: (Yusuf), nefsimi temize çıkaramam. Çünkü Rabbimin acıyıp koruduğu hariç, nefis aşırı şekilde kötülüğü emredicidir..." (Yusuf 12/53).

Gerçekte insan nefsi tek bir şeydir. Ancak o çeşitli sıfatlarla nitelenmektedir. Dünyaya olan bağlılıklardan kurtulup ilâhî âleme yöneldiği zaman nefis, "nefs-i mutmainne" olarak adlandırılır. Şehvete tabi olup üzerine gazap hakim olduğu zaman da nefis, sahibine kötülükleri işlemeyi emreder. Bu nefsin tabiatından olan bir durumdur (Fahreddin er-Râzî, Tefsirul Kebîr, XVIII, 157).

Taberî; "kötülüğü emreden nefis, insanların tamamına ait olan nefistir" demektedir. Onun arzusunun Allah Teâlâ'nın rızası olmayan şeylere yönelmek olduğunu ve Allah'ın kullarından rahmet etmeyi dilediği kimselerin dışında kalanların nefsin bu yönlendirmesinden kurtulamayacağını söylemektedir (İbn Cerir et-Taberî, Tefsir, Mısır 1968, XIII, 1).

Râzî, ayetteki "...Rabbımın acıyıp koruduğu müstesna"ifadesine dayanarak, taat ve imanın Allah Teâlâ'dan geldiğini ve nefsin, O'nun rahmeti olmadan kötülüklerden vazgeçmesinin sözkonusu olmadığını söylemektedir (Râzî, aynı yer).

Nefs-i emmârenin, Yusuf (a.s) tarafından kullanılış tarzı, iyi ve kötü bûtûn insanların nefislerinin kötü şeylere yönelme istidadında olduğunu ortaya koymaktadır. Çünkü bir peygamber olan ve bu sebeple günahlardan temizlenmiş bulunan Yusuf (a.s)

"...Ben nefsimi temize çıkarmıyorum. Çünkü nefis kötülüğü emredicidir" diyor. Dolayısıyla kötülüğü şiddetli arzulama, nefsin tabiatındandır. Ancak Allah'ın emirlerine yönelen ve böylece ilahi rahmetin gölgesi altına sığınan kimseler, nefsin arzuladığı şeyleri işlemekten sakınırlar. İyiliğe yönelen kimselerin üzerinde nefsin yaptırım gücü azalır. Belirli bir aşamadan sonra ise, kalbe yönlendirici hiç bir tesiri olmayan gelip geçici düşüncelerden ibaret kalır. Zira Yusuf (a.s) Mısır azizinin karısının kendisini çağırdığı zaman onun çağrısına cevap vermemiş ve böyle bir kötülükten Allah'a sığınmıştı. Ve aslında nefsinin, tabiatından kaynaklanan bir özelliği olarak bu çağrıya cevap vermesini telkin ettiğini itiraf etmektedir: "Ben nefsimi temize çıkarmıyorum" Ancak bu sadece bir dürtü olarak kaldığı ve Rabbine sığınıp bu dürtüye iltifat etmediği için bir zararının dokunması sözkonusu olmamıştır.

Bazı müfessirlerin, "Bununla beraber ben nefsimi temize çıkarmıyorum. Çünkü nefis kötülüğü emredicidir" sözünü azizin karısına atfetmeleri, durumu değiştirmez (bk. İbn Kesir, Tefsirul Kur'anil-Azim, İstanbul 1985, IV, 320). Zira Allah Teâlâ, sarfedilmiş olan bu sözü Hz. Muhammed (s.a.s)'e ayet olarak gönderirken, nefsin tabiatında kötülük işlemeye meylin var olduğunu da bildirmiş olmaktadır..(Ömer Tellioğlu)

NEFSİ RADİYYE

2012-01-15T12:08:00.000-08:00

Allah'tan razı ve hoşnud olan insan ruhu. Hayvani nefse (cana) ve insani ruha (nefs-i natıka'ya) da "nefis" denilir. Hayvani nefis, hayvanlarla insanlar arasında müşterektir. Hayvanlar kendilerinde insanî ruh olmadığı için nefislerinin gereğini yerine getirmek için yaşarlar. Nefis (can), tabiatının gereği olarak kendisini korumak, neslini devam ettirmek ve hayvanî lezzetleri tatmak için çalışıp çabalar. Hayvanî nefsin mantıkı, canlılık faaliyetlerine ait isteklerdir. Hayvanî nefis, haz ve zevk alma prensipleriyle hareket eder.

Ruh'a (nefs-i natika'ya) gelince; aslında temiz ve Allah'ın emir aleminden olan bu cevher, Allah'a yaklaşmak ve O'na yükselmek ister. Ruh'a başlıca iki özellik verilmiştir: Akıl ve vicdan (basiret veya kalb gözü). Vicdan, ruhun temizlenerek iyiliğe yönelişi, bağlanışı ve Cenab-ı Hakk'ı izleyişi ve bir nev'i O'na bakış yeteneğidir. İman ve ilahi bilgilerde yükselmenin mahalli, ruhun bu yönüdür. İman, kişinin kendi ihtiyariyle akıl kapısından girer, kalbe (gönüle) yerleşir; nefsaniyet ve şeytaniyete açılan kapıdan çıkabilir. Ruh, şeytanın da tesiriyle hayvanî nefsin hükmü altına girer, aklını ve fikrini onun istekleri doğrultusunda kullanırsa; bu ruha "nefs-i emmâre" denilir. Bu durumunda devam ettiği müddetçe ruh günahlara dalarak tamamen paslanır, kirlenir ve neticede mühürlenir. O halde insanın ebedi saadeti için ruhunun nefsanî ve şeytanî kirlerden temizlenmesi gerekir: Muhakkak nefsini (ruhunu) kötülüklerden temizleyen kurtuluşa erdi. Onu kötülüklerle örtüp kirleten de zarar ve ziyana uğradı" (eş-Şems, 91/9-10).

İnsani ruh; iman ederek ibadet, zikr ve taat, günahlardan kaçınma, mücadelede ve riyazet ile temizlenmeye başlar. Temizlendiği vakit insan ruhunda, temizlik ve saflığına göre ahlaken yükselme, ilâhî marifetlerde ilerleme gibi bir takım iyi durumlar meydana gelir. Ruhun temizlenme mertebesinin ilki; yaptığı günahların fenalığını anlayıp bunları işlediğine pişman olma ve kendini kınama mertebesi olan "nefs-i levvâme" derecesidir. Bundan sonra, ruh, temizlenme ve Allah'a yaklaşmaya doğru sırasıyla şu mertebelere ulaşabilir: Nefs-i mülheme (nefs-i mülhime de denilir), nefs-i mutmainne, nefs-i râdiye (râziye), nefs-i marziyye nefs-i kamile (nefs-i zekiyye veya nefs-i safiyye). Bunlardan nefs-i râdiye, insan ruhunun temizlenmeye başladığı andan itibaren kazandığı sıfat ve durumların dördüncüsüdür. Bu mertebeye "rıza makamı" da denilir. Nefs-i râzıye; Allah için ibadet ve zikir ve taat ile meşgul olarak dünyaya hiç gönül vermeyen, nefs-i hayvani'nin arzu ve isteklerinden tamamen vazgeçen, Allah'ın sevgi ve rızası dışında bütün arzu ve isteklerini terkeden kâmil kimsenin ruhudur. Bu makama gelen ruhta kazaya rıza esastır. Böyle bir kimse Allah Teâlâ'nın iradesine kayıtsız ve şartsız teslim olur. Allah'tan gelen her musibet ve nimet karşısında aynı derecede memnun ve razı olur. Bu mertebede insan ruhuna, bütün hallerinde kemal-i rıza ile muttasıf olduğu için, nefs-i râdiye denilmiştir. Nitekim Allah Teâlâ bu nefs-i natıkaya "Ey güvenceye kavuşmuş nefis! Razı olmuş ve (Allah tarafından) razı ve hoşnud olunmuş olarak Rabbi'ne dön" (el-Fecr, 89/27-28) sözüyle hitab etmiştir. Cenab-ı Hakk'ın nefs-i râdiye'ye bu hitabı ya bedeninden ayrıldığı (ölümü) zaman, ya ba's zamanında veyahud da ahirette hesabının tamamlanmasından sonra olacaktır, denilmiştir. Kur'an'da bildirilen nefs-i râdiye için bu hitab, bu üç zamana da şamil olur. Bir kısım müfessirler; imanda kemale ermiş nefs-i mutmainne'ye dünyada Cenab-ı Hakk'ın bu hitabının doğrudan doğruya meydana geldiği kanaatine varmışlardır. Bu takdirde "dönmek" emri, ihtiyar ve istekle bütün işlerinde gönül verip razı olarak Allah Teâlâ'ya ve O'nun emir ve takdirine dönme emridir. Sıkıntı, musibet, genişlik ve sevinç hallerinde kaza ve kadere rıza ve bu suretle bu imtihan âleminde çeşitli zorluklara güzel ve büyük bir metanetle göğüs germek nefs-i mutmainne'nin kemal mertebesi olan nefs-i râziye'nin hasletidir. Ve marzıyye (Allah katında makbul ve O'nun hoşnutluğuna ermiş olmak) da bunun arkasından gelir.

Ruhun bu râdiye mertebesi ve makamı ancak zevk ile bilinir; tatmayan bilmez.

Râdiye makamına yükselmiş olan insanî nefse ikram edilen sıfatlar; vera' (şüpheli şeyleri terketmek), ihlâs, muhabbet, üns, huzur (muhadara), keşif ve keramettir. Nefs-i râdiye, Allah'tan ve O'nun rızasına erdirecek olanlardan başkasını terkettiği gibi, hatta masivayı (Allah'tan başkasını) dahi unutur. Radiye mertebesinde olan kâmil kişi Cemal-i Mutlak'ın şuhûdunda müstağrak olur. Âlemde başına her ne gelirse, onu gönül hoşluğuyla kabul edip zevkini alır. Bu durumlarında bile halka nasihatta, emr-i bil-ma'rûf ve nehy anil-münkerde bulunur. Böylece halkı irşad etmekten geri durmaz. Sohbetinde bulunan onun sözlerinden istifade eder. Bu makamın sehibi huzur-ı Hakk ile edeb deryasına dalar. Duası Allah katında reddolunmaz. Fakat edeb ve hayası galib geldiğinden, zorunlu kalmadıkça kendisi için bir şey taleb edemez.

Nefs-i râdiye mertebesine gelmiş kâmil kişi Allah katında aziz ve mükerremdir. İnsanlar ona saygı gösterirler. Halkın ona saygısı cebrî ve kahrîdir. Onu sayanların çoğu, ona niçin ve ne sebeble saygı gösterdiklerini bilmezler. Böyle bir zat, asla zalimlere boyun eğmez ve onları sevmez; zalimlerin zulümlerinden de selamet bulur. Eğer fakir olup da kendisine yardım ederlerse, yardım edenler bile onu Rabbiyle meşgul olmaktan alıkoyamazlar. Bu makamda bulunan kâmil, daha çok Allah'ın "Hayy" ism-i şerifini söylemekle meşgul olur, bu isimle fenası zail olur; "Hayy" ile beka bulur ve "mardiyye" makamına yükselir. Allah Teâlâ'nın esma ve sıfatlarının tecellisine mazhar olur. Böylece ilmel-yakinden aynel-yakin mertebesine ve mardiyye makamına gelir. Ve buradan nefs-i kâmile makamına yükselir ve kendisinde Hakkal-yakin hasıl olur. Hak yoluna giren bu kâmil, asla yanlış bir itikada sapmadığı gibi, bütün hallerinde ahkâm'ı şer'iyye'yi kendi nefsinde icra etmekten zerre kadar ayrılmaz.

(İbrahim Hakkı, Marifetnâme, İstanbul 1310, s. 491-493; Bursalı İsmail Hakkı, Ruhul-Beyan, ilgili ayetler. Şeyh Abdul-Hadi, Kitab-ü babil-Fütûh li-ma'rifet-i Ahvâli'r-Ruh. Mısır, Matbaatül-Hayriyye; Mehmed Ali Aynî, Tasavvuf Tarihi, el-Hacc Mehmed Nuri Şemsüddin en-Nakışibendi, Miftahul-Kulûb). (Muhiddin Bağçeci)

NEFS-İ MUTMAİNNE

2012-01-15T11:50:00.001-08:00

Hiç bir şüphe ve tereddüt taşımadan, itmi'nân-ı kalple Allah'ı Rab kabul edip, O'nun peygamberlerinin getirdiği dini de hak din bilerek Allah'a teslim olan ve O'na ulaşan insanın nefsi (es-Seyyid eş-Şerif el-Cürcânî, et-Ta'rifât, İstanbul 1283, s. 165; el-Gazalî, İhya-u Ulumiddin, Beyrut (t.y.) III, 4).

Sufiler, Kur'an-ı Kerimin çeşitli ayetlerine dayanarak, insan nefsinin altı mertebesinin olduğunu ileri sürmüşler ve kendilerinden de yedincisi diye nefs-i kâmileyi ilave ederek yedi mertebeye çıkarmışlardır.

1- Nefs-i Emmâre: Allah'ın emirlerine uymayan, yasaklarını çekinmeden yapan ve zevkine tabi olan nefistir.

2- Nefs-i Levvâme: Allah'ın emirlerine bazen uyan, bazen uymayan, işlediği günahlardan dolayı üzülen ve sevaplardan dolayı sevinen nefistir.

3- Nefs-i Mülheme: Mümkün mertebe Allah'ın emir ve yasaklarına uyan nefistir.

4- Nefs-i Mutmainne: İmân esaslarına inanan, İslâm'ın emir ve yasaklarına uyan, bu konularda hiç bir şüphe ve tereddüdü olmayan, neticede Allah ile manevî bir bağ kuran ve bunun lezzetine ulaşan nefistir.

5- Nefs-i Radiye: Her yönüyle Hakk'a yönelen, Allah'tan gâfil olmama şuuruna eren ve O'ndan razı olan nefistir.

6- Nefs-i Mardiyye: Bütün benliği ile Hakk'a teslim olan ve böylece Allah'ın kendisinden razı olduğu nefistir (Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kur'an Dili, İstanbul 1970, VIII, 5817).

7- Nefs-i Kâmile: Bütün kötülüklerden sıyrılıp manevi olgunluğa eren nefis. Bu mertebeye erişen bir kişinin bütün sıfatları güzeldir ve her hali ibadet sayılır (Süleyman Uludağ, Kuşeyri Risalesi tercümesi, s. 222, 277, 290).

Aslında nefs, bir şeyin kendisi, benliği, zatı ve hakikatıdır. Ona göre nefs-i mutmainne, o dereceye ulaşan insanın kendisi demektir (Elmalılı, Hak Dini Kuran Dili, VIII, 5814).

Nefs-i mutmainne, Kur'anda bir yerde geçmektedir:

Ey huzura eren nefis, sen Allah'tan ve O da senden razı olarak Rabb'ine dön!... (lyi) Kullarımın arasına gir!.. Cennetime gir!.. " (el-Fecr, 89/27, 28, 29, 30).

"Nefs-i mutmainne", genelde Türkçeye "huzura eren nefis" olarak tercüme edilmiştir. Bu dereceye ulaşmış olan bir insan, Allah Resulunün getirdiği her inanç ve ameli hak olarak kabul eder; Allah'ın dininin yasakladığından mecburen değil, seve seve kaçınarak uzak durur; Allah yolunda ne fedakârlık gerekiyorsa yapar; dünyanın İslâm dışı lezzet ve menfaatlerinden mahrum kaldığı halde, onları özlemez ve tersine bu konuda kalbi mutmain olarak hak dini takib edip çeşitli pisliklerden korunur. Nefs-i mutmainne dendiği zaman, bu vasıflara sahip olan insan akla gelir (Muhammed b. Cerir et-Taberî, Camiul-Beyân fi Te'vil'i Ayil-Kur'an, Mısır 1954, XXX,190 vd.; Muhammed b. Ahmed el-Ensârî el-Kurtubî, el-Câmiu li Ahkâmil-Kur'an, Kahire 1967, XX, 57 vd.).

Bazı âlimlere göre bu ayet, Hz. Osman (r.a) hakkında nazil olmuştur. Diğer bazı âlimlere göre ise, Hubeyb b. Adiy hakkında nâzil olmuştur. Mekkeli müşrikler onu idam edip yüzünü Medine'ye çevirdikleri zaman, Yüce Allah onun yüzünü Ka'be'ye doğru çevirmişti (el-Kurtubî, el-Cami', XX, 58).

Nefs-i mutmainne derecesine ulaşan insan, dünyada bu şekilde Allah'a tam manasıyle teslim olmuş bir halde yaşar. Gönül huzuruna, ruhî saâdet'e ulaşır. Gam ve kederden uzak olur. Ahirette de Allah'ın iltifâtına nail olur. Yüce Allahın nefs-i mutmainne seviyesindeki insana yönelik bu

"Rabb'ine dön, (iyi) kullarım arasına gir, Cennetime gir" meâlindeki hitapların ne zaman vuku bulacağı hakkında da alimlerin farklı yorumları vardır. Alimlerin değişik tefsirlerine göre bu hitâr ya ölüm anında veya kıyâmet gününde yahutta Cennet'e girişte yapılacaktır (ez-Zemahşerî, el-Keşşâf, VI, 233). (Nureddin Turgay)

NEFS-İ LEVVÂME

2012-01-15T11:28:00.001-08:00

Kendisini kınayan, işlediklerinden dolayı pişmanlık duyan ve kendini hesaba çeken nefis.

Allah Teâlâ, Kur'an-ı Kerim'de insan nefsini üç sınıf olarak değerlendirmektedir. Bunlardan biri insanı kötülük yapmaya teşvik eden nefs-i emmâre (Yusuf,12/53), ikincisi kötülüklerden dolayı kendini kınayan nefs-i levvâme (el-Kıyame, 75/2), üçüncüsü ise, Allah'ın şeriatından bir sapma göstermeden dosdoğru yürüyen ve bu halinden dolayı tatmin olan nefs-i mutmainne (el-Fecr, 89/27) dir.

Allah Teâlâ, Kıyamet suresinde kıyametin mutlaka gerçekleşeceğini ortaya koymak üzere kıyamet gününe, peşinden de nefs-i levvâme üzerine yemin etmektedir.

"Kıyamet gününe yemin ederim. Pişmanlık duyan nefse (nefs-i Levvâmeye) yemin ederim ", (el-Kıyame, 75/ 1-2).

Nefs-i Levvâmeden neyin kastedildiği üzerinde müfessirler bir birinden farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. Aralarında Said ibn Cubeyr, İkrime ve Abdullah ibn Abbas'ın bulunduğu

bazı müfessirler, nefs-i levvâmenin kendisini iyilikte de kötülükte de kınayan nefis olduğunu kabul etmişlerdir (İbn Cerir et-Taberî, Tefsir, Mısır 1968, XXlX,174). İbn Abbas kınamayı mutlak anlamda almış ve nefs-i levvâmeye, kınayıcı nefis demiştir (Taberî, aynı yer). Buna göre levvâme tabiri, nefsin bütün yönlerini kapsamaktadır. Yani o nefis, kıyamet günü her durumda kendisini kınayacaktır. Kötülük işlemişse, kendisine zarar verecek böyle bir şeyi neden yaptığı için kendisini kınar ve pişmanlık duyar; iyilik yapmışsa elinde imkan olduğu halde neden daha fazlasını yapmadığı için kendisini eleştirir ve pişmanlığını dile getirir (İbn Kayyım, el-Cevziyye, et-Tibyan fi Aksamil-Kur'an, Beyrut 1988, 35). Resulullah (s.a.s)'in şu hadisi buna işaret etmektedir: "İyi veya günahkâr hiçbir nefis yoktur ki kıyamet günü kendini kınamasın..." (Alûsî, Ruhul-Meani, Kahire t.y., XXlX, 136).

Mücahid'e göre ise nefs-i levvâme, muttakı insanların nefsidir. Bu kimseler yapma fırsatını kaybettikleri iyilikler için pişmanlık duyar ve kendilerini kınarlar.

Katade'nin de içinde bulunduğu diğer bir grup, levvâmeden fâcir kimselerin kastedildiği görüşündedir. Bunlar kıyamet gününde işlediklerinin pişmanlığını duyacak ve neden kötü ameller işledikleri için kendilerini kınayacaklardır.

Bundan, kendi nefsini Cennetten çıkarılmayı gerektiren bir amel işlediği için sürekli kınayan Hz. Adem (a.s)'ın kastedildiğini ileri sürenler de olmuştur (Alûsî, aynı yer).

İbn Cerir et-Taberi, nefs-i levvâme hakkındaki farklı görüşlerin temelde birbirine çok yakın olduklarını, dolayısıyla nefs-i levvameden, iyilikte de kötülükte de kendini kınayan ve kaçırdıkları fırsatlar için pişmanlık duyan nefislerin kastedildiğini söylemektedir. Ayetin zahirine uygun olan anlamın da bu olduğunu belirtmiştir (Taberî, XXlX, 175).

Hasan el-Basrî de aynı görüşte olup şöyle demektedir: "Allah'a yemin ederim ki, gerçek mümin sürekli olarak kendi nefsini kınar. O, "Şu sözümle neyi kastetdim? Bu yemeği yememdeki gayem neydi? Kalbimden geçen şu düşünceden elde etmek istediğim nedir?" der. Fısk içinde bulunan kimse ise kendi nefsini asla kınamaz" (İbn Kesir, Tefsîrul-Kur'anil-Azîm İstanbul 1985, XIII, 300; İbn Kayyım, a.g.e., 35). İbn Kayyım, nefsin levvâme ile nitelenmesinin sebebinin risalet ve Kur'an'ın tasdik edilmesinin gerekliliğini açıkça ortaya koymak için olduğunu, bu tasdik olmadan nefis için başka bir kurtuluşun asla var olmadığını söylemektedir (İbn Kayyım, a.g.e., 38).

Fî Zilâlil-Kur'anda, farklı görüşlerin tamamı zikredildikten sonra şöyle denilmektedir: "Biz, nefs-i levvâmenin anlamı hakkında Hasan el-Basrî'nin tefsirini tercih ediyoruz. Levvâme ile nitelendirilen uyanık, korkan ve işlediklerinden pişmanlık duyan bu nefis, kendini hesaba çeker, etrafını görüp gözetir, arzularının iç yüzünü bilir. Böylece kendisini aldanmaktan kurtarır. Böyle bir nefis Allah katında iyidir. İşte bu yüzden Allah Teâlâ onu, yemin ederken kıyametle birlikte zikretmiştir. Karşısında ise, günah işleyen nefis söz konusu edilir. İnsanın içinde günah işlemeyi arzulayan ve isyan yollarında yürümeye devam etmeyi isteyen nefistir. Gerçek dini yalanlar, ondan yüz çevirir, kendisiyle aynı durumda olanların yanına biraz daha yarar elde etme ümidiyle gider. Ne kendini hesaba çeker, ne yaptıklarından pişmanlık duyar, ne aldırış eder, ne de günah işlediğinin farkında olur (Seyyid Kutub, Fî Zilalil-Kur'an, Kıyamet suresi tefsiri).

Ayette Allah Teâlâ'nın kıyametle birlikte nefs-i levvâme üzerine yemin edip etmediği konusunda müfessirler farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. Bazıları nefs-i levvamenin başındaki "la"nın olumsuzluk bildirdiğini, diğer bazıları da kasem için kullanıldığını kabul etmişlerdir. Hasan el-Basrî; "Allah Teâlâ, kıyamet üzerine yemin etmiş ancak, nefs-i levvâme üzerine kasem etmemiştir" demektedir. Katade ise, her ikisine birlikte yemin edildiğini; İbn Kesîr de Katade'nin görüşünün doğru olduğunu bildirmektedirler (İbn Kesir, VIII, 301; Ayrıca bk, İbn Kayyım, a.g.e., 34-38, 188). (Ömer Tellioğlu)

Azınlık

2012-01-13T08:40:00.001-08:00

Satıcı simsarlar verdi el ele
“Bölünmez” ülkeye girdi azınlık..
Her yana dal-budak saldı mesele
Postunu divana serdi azınlık..

Kaboğlu fitneyi doldurdu kaba
Gösterdi olağan dışı bir çaba
Oran baskın çıktı, dedik merhaba
Ortamı sinsice gerdi azınlık..

Yazmadı tarihler böyle hinliği
Şaşırttı şeytanı kurul cinliği
Bu kasap mantığı, bu pişkinliği
“Al kurtul” ödülü, gördü azınlık..

Düşündüm, kimlerle yarıştı aklım
Nihayet öfkemle barıştı aklım
Okudum raporu, karıştı aklım
Saydım beş kişinin dördü azınlık..

Avrupa yurdumu bölmek istiyor
En az beş parçada görmek istiyor
Tez günde mezara gömmek istiyor
Amacı, gayesi, derdi azınlık..

Doymadılar yiyip içtikleriyle
Onulmaz yaralar açtıklarıyla
Devşirme güruhtan seçtikleriyle
Jokerleri öne sürdü azınlık..

Haçlı Avrupa’sı düğmeye bastı
Yerli uşakları fikrini kustu
Gözcüler uyudu, sözcüler sustu
Yuların ipini kırdı azınlık..

Papaz kilisede tezgâhı kurmuş
Anahtar satarak milyarlar vurmuş
Diyalog esnafı selâma durmuş
Muradı maksada erdi azınlık..

Kayboldu hamamın tarağı, tası
Bitmedi irtica paranoyası
“Ekümenlik Patrik” oyunun as’ı
Hatayı, Mardin’i sardı azınlık..

AB yollarına düşer gideriz
Gelme deseler de koşar gideriz
Bir garip âlemde yaşar gideriz
Bekliyor kapıda ferdî azınlık..

Kimliğin Türk, dinin İslâm, orda kal
Yazılan raporu oku, ibret al
Ey sahibi devlet, söyle, bu ne hâl? !
Diyorlar ki “Türk’ü-Kürdü azınlık”

11 Kasım 2004/Vakit
Abdurrahim Karakoç

Kaddafi Ne Zulüm Etmiş Arkadaş - İnsanlık Dışı | Facebook video indir, video izle, klip indir, müzik dinle, facebook müzik videoları, facebook videoları

2012-01-11T10:05:00.000-08:00

Kaddafi Ne Zulüm Etmiş Arkadaş - İnsanlık Dışı | Facebook video indir, video izle, klip indir, müzik dinle, facebook müzik videoları, facebook videoları

Osmanlı padişahlarının ölüm nedenleri

2012-01-09T04:49:00.000-08:00

FOTO GALERİLER

Osmanlı padişahlarının ölüm nedenleri http://www.samanyoluhaber.com/foto-galeri/Osmanli-padisahlarinin-olum-nedenleri/10093/resim-1/

OSMAN GAZİ- Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu olan Osman Gazi 1326'da kalp yetmezliğinden öldü.

Önceki 12 3 4 5 6 78 910 11 12 13 14 15 16 17 18 19

- 20
- 2122 23 24 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 3Sonraki>>

Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti

2011-10-15T11:21:00.000-07:00

Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti

İsrail`in Kürt ve Su Politikasında Türkiye nasıl tuzağa düşürüldü? Ramazan Kaan KURT`un araştırması (18) Ermeniler`in Van`da başlattıkları isyanlar sonrasında, Osmanlı-Türk Devleti TEHCİR Kanunu`nu çıkartır ve sakıncalı Ermeniler`i göçe tabi tutar.

İsrail`in Kürt ve Su Politikasında Türkiye nasıl tuzağa düşürüldü? Ramazan Kaan KURT`un araştırması (18)

Ermeniler`in Van`da başlattıkları isyanlar sonrasında, Osmanlı-Türk Devleti TEHCİR Kanunu`nu çıkartır ve sakıncalı Ermeniler`i göçe tabi tutar. Ermeniler`in önde gelenlerindenAntranik Paşa, Şeyh Ahmet`e bir mektup yazarak yardım ister. Talep, Barzani ailesinden büyük destek görür. Başlarında Şeyh Ahmet ile Veli Bey, silahlı 200 peşmerge ile Antranik`in yardımına gelir...

Osmanlı Türkiye`sine isyan edip bölücülük yaptığı için Abdülselam Barzani 1914`te Musul`da idam edilir.Abdülselam`dan boşalan Nakşibendi şeyhlik postuna, Şeyh Ahmet otururken, askeri ve siyasi liderlik postuna da Molla Mustafa Barzani getirilir.

Ermenilerin Van`da başlattığı isyanlar sonrasında Osmanlı-Türk devleti `tehcir` kanununu çıkarır, sakıncalı Ermenileri göçe tabi tutar. Bir kısım Ermeniler Osmanlı devleti tarafından kıyıma uğradıklarını ileri sürer.Ermenilerin önde gelenlerinden Antranik Paşa, Şeyh Ahmet`e bir mektup yazarak yardım ister. Mektuptaki yardım talebi Barzani ailesinden büyük destek görür.

Yazmış olduğu kitapta,Mesut Barzani, babası Molla Mustafa Barzani`nin ağzından Barzani aşireti-Ermeni işbirliğini şöyle anlatıyor: `

Şeyh Ahmet, başlarında Veli Bey ile birlikte silahlı 200 adamını Antranik`in yardımına gönderdi. Ben de Veli Bey`in komutasındaki silahlı grubun içindeydim. Ermenilere yardım etmek için harekete geçtik. Reykan ve Hormari aşiretleri bölgesinden geçerken bize `Nereye gidiyorsunuz?` diye sorduklarında, `Ermenileri öldürmeye gidiyoruz` diyorduk. Çünkü maalesef Türk hükümeti, bu olayın Müslümanlarla Hıristiyanlar arasında bir savaş olduğuna ve Türk hükümetinin İslam adına savaştığını bir kısım Kürt aşiretlerini inandırmıştı.

Biz Ermenilere yardım ettik ve onları Suriye`ye kadar götürdük. Kurtardığımız aileler arasında Antranik Paşa`nın ailesi, de vardı. Ermenilere yardım ederken Türk ordusu ile girdiğimiz çatışmalarda 14 ölü vermiştik.` Mesut Barzani`nin yazdığına göre, babası 1978 yılında, Washington D.C.`de Antranik Paşa`nın torunu ile bir markette tesadüfen karşılaşmış. 1931 yılındaki Barzani ayaklanmasını ailenin tarihini anlatırken başlangıç noktası alan Mesut Barzani, Rusya macerasını anlattıktan sonra, Baas rejiminin Molla Mustafa Barzani`ye suikast düzenlediğini aktarıyor.

29 Eylül 1971`deki bu saldırıyı savaş sebebi sayan IKDP`ye baba Barzani karşı çıkıyor ve; `Eğer savaşmamız gerekiyorsa Kerkük için savaşırız` dediği belirtiliyor. Barzani peşmergelerinin 1975`te Kerkük`e hakim olmak için Irak ordusuna karşı savaştıkları, Mesut Barzani`nin kitabında önemli bir detay olarak zikrediliyor. Ocak 1946`da İran`da kurulan Mehabat Kürt Cemiyeti`ni destekleyen Barzani aşiretinin Ruslarla ilişkilerinin 1947`de Molla Mustafa Barzani`nin Rusya`ya sığınması öncesine uzandığı kitapta yer alan bir başka ayrıntı. Barzani ailesinden Nakşibendi Şeyhi Abdülselam Barzani`nin 1907`de Kürt bölgelerinde, Kürtçenin resmi dil olarak kabul edilmesi, eğitimin Kürtçe olması ve mahalli yöneticilerin Kürtçeyi iyi bilen kimselerden seçilmesini talep eden bir telgrafı Osmanlı devlet idarecilerine gönderir.

Abdülselam Barzani bölücü harekete başlar. Türk ordusu harekete geçer. Bunun üzerine Şeyh Abdülselam Rus Çarı`ndan yardım ister.Rusya ile devamlı irtibat halinde olan Barzani, Urumiye yakınlarında Rus yardımı beklerken Türk ordusu tarafından yakalanır. Ve vatana ihanetten 1914`te Musul`da idam edilir.

1979 yılında babasından liderliği devralan Mesut Barzani, 16 yaşından beri Kürt hareketinin istihbarat mekanizmasını da yönetiyor. 16 Ağustos 1946 doğumlu Barzani, IKDP`nin kurulduğu gün doğmuş. Barzani ailesi dışarıdan kız alıp vermemesiyle tanınıyor. Akrabası olan karısıyla 30 yıldır evli olan Mesut Barzani`nin sekiz çocuğu var.Arapça, İngilizce, Fransızca ve Farsça bilen Barzani yazdığı kitabı Arapça olarak kaleme almış. Niçin Kürtçe değil? Ona göre, Kürtlerin bağımsızlık davalarını savunabilmek için Kürt bir anne-babadan doğmuş olmak şarttır.

Barzani, Talabani`yi babasına ihanetinden dolayı hiç affetmedi. Talabani öğrencilik yıllarında KDP`ye katılmıştı. 1964 yılında Talabani merkezi yönetim tarafına geçerek Molla Mustafa Barzani`yi yarı yolda bıraktı ve İran`a kaçtı. 1996 yılında, Habur sınır kapısından gelen paranın paylaşımı konusunda patlak veren Barzani-Talabani savaşında, Barzani`nin adamları Talabani`nin karısını esir aldılar. Erbil`e tepeden bakan lüks bir sarayda yaşayan Barzani ailesini sıradan Kürt vatandaşları ziyaret edemiyor.

Mesut Barzani, milyar dolarlarla ifade edilen ve tam rakamı bilinmeyen bir servete sahip. KDP`nin 1970`den beri ve ölene kadar başkanı olan Mesut Barzani sayısız suikasta uğradı. İlk suikast 1978`de Viyana`da gerçekleşti. Oğullarından Masrud KDP`nin istihbaratından, Wajy ise özel timlerin komutasından sorumlu. Ailenin soyadı Kuzey Irak`ta baba Barzani`nin doğduğu Barzan kasabasından geliyor.

Mesut Barzani kitabının ikinci cildinde, `İran Şahı Kürt halkını arkadan bıçaklarken Amerikan yönetimi Kürt halkına kulaklarını tıkadı. Bu trajedide en büyük günah Henry Kissinger`in omuzlarındadır. Sebep odur` diyor ve ABD`de ölen babası Mustafa Barzani`nin hastalanması ve İran`daki tedavisiyle ilgili şüpheler de kitapta yer almaktadır. Mesut Barzani`nin ABD ve İngiltere ziyaretinin sonucunda, Bush ve Blair bütün dünyaya şunu söylemek istiyor: `Kürtler artık bizim korumamız altındadır.Kürdistan ise coğrafi ve siyasi bir gerçektir` Kürtlerin bütün istekleri ABD ve İngiltere tarafından karşılanacak ve garanti edilecek. Mesela, `Türkiye Kürdistan`ından doğan ve Irak ile Suriye Kürdistan`ından geçerek Irak ve Suriye`nin içlerine doğru akan Dicle, Fırat ile Zap ve diğer nehirlerin meseleleri ABD ve İngiltere`yi ilgilendirmektedir..

` AB`nin Türkiye`deki sınırı aşan suların milletlerarası bir idarenin kontrolüne verilmesi isteği bundandır. AKP`nin 3 Ekim başarılarının (!) bir sonucudur. Türkiye`ye her kim su ile ilgili bir şeyler söylemek istiyor veya söylüyorsa arkasında mutlaka İsrail`i aramak aşırı şüphecilik değildir. Su İsrail için hayat memat meselesidir. İster Suriye, ister Irak, İster Kürtler, ister ABD, İngiltere ve AB vs. üzerinden seslendirilsin. ABD, Şah Rıza Pehlevi ve Saddam ile anlaşarak Barzani harekatına büyük darbe indirmişti. Baba Barzani İran`a, hastalanınca da ABD`ye kaçmak mecburiyetinde kalmıştı. Mesut Barzani, babasına atılan bu kazıktan ötürü zamanın Dışişleri Bakanı Kissinger`i sorumlu tuttuğu için son Washington ziyaretinde Kissinger ile görüşmek istemedi deniyor.

Sanki geçmişte, ABD ve İngiltere Kürtlere bunca kazığı atanlar değil ve onlara sureti haktan bir tavır sergiliyorlar. Barzani ve Talabani`de bu hayalin, hem de maskeli hayalin peşindeler.

İngiltere 1917`de, Filistin`i Yahudilere vatan olarak hediye edeceğini ilan eder. Osmanlı Türkiye`sinin bu bölgeden çekildiği o günlerde Filistin`deki Yahudi sayısı yaklaşık 60 bin kişidir. ABD, 1947`de muhtelif dalaverelerle BM`den bir karar çıkartır. Karara göre Filistin`de İsrail devleti kurulacak. 1917-47 arasında, 30 yılda İngiltere ve ABD destekli Siyonistler 500 bin Yahudi`yi dünyanın dört bir tarafından Filistin`e taşıdılar. İsrail bugün İngiltere ve ABD desteği ile nükleer güç sahibi bir ülke yapılmış, 500`den fazla nükleer, kimyasal ve biyolojik başlıklı füzeye sahiptir. Şimdi, İsrail`in kuyruğuna takılmış ABD, İngiltere ve sonradan `embeddet` Fransa bölgede ikinci bir İsrail kurmak istiyorlar. Geçmişte Kürtleri Irak, İran, Suriye ve Türkiye`ye dağıtan İngiltere ve Fransa`dır. Şimdi İsrail Amerika`daki Evajelist-Siyonist Kabalist Neoconlar, İngiltere ve Fransa bütün Kürtleri birleştirmek istiyor. Fakat bir mesele var.

Ve ısrarla gözlerden kaçırılmak isteniyor. 150 bin Yahudi Kürt ve Barzani ailesinin Haham-Nakşi karışık dini profili dışında kalan Kürtler Müslüman`dır. Akdeniz`e açılamayan, petrolü olmayan, iktisadi ciddi bir varlığı olmayan, hele hele İsrail gibi kendilerini koruyup kollayacak güçlü bir Amerikan Yahudi lobisi bulunmayan.

Türkler, Araplar ve Acemlerle kavgalı ve üçünün ortasında bir Kürt devleti. Tarih tekerrür edecektir. Hem de çok acı. Mezopotamya ihaneti affetmez. Mesut Barzani, 1990`lı yılların başından itibaren Türkiye`nin verdiği kırmızı pasaportu kullandı. Bu pasaport Birinci Körfez Savaşı`ndan sonra iptal edildi.

Hak-Par Genel Başkanı ve Şeyh Said`i `Kürt şehidi` sayan Abdülmelik Fırat`a büyük itibar gösteriyor. Fırat ve arkadaşları son olarak Temmuz 2005`te Barzani`yi Erbil`de ziyaret ettiler. Barzani, Türk vatandaşı Kürt asıllı insanlarımıza pasaport dağıtıyor. Türk istihbarat birimleri, Kürdistan nüfus cüzdanı ve pasaportlarının öncelik sırasına göre PKK yanlılarına, Irak sınırında çalışan TIR şoförlerine ve Türkiye`nin Doğu ve Güneydoğu bölgelerindeki bazı aşiretlere verildiğini belirtiyorlar. Maksadın ise Türkiye`yi federatif yönetime zorlamak olduğu söyleniyor.

Sınır ticareti ile uğraşan bazı işadamlarına da verilen pasaport ve nüfus cüzdanı ile ilgili bir soru önergesi veren AKP Balıkesir milletvekili Turan Çömez konuyu TBMM`ye taşıdı. Aradan yedi ay geçmesine rağmen İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu`dan cevap gelmedi. Bu arada Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve hükümeti Irak`ta, 15 Aralık`ta yapılacak seçimler öncesi Kürdistan Demokrat Partisi yöneticisi ve üyelerinden oluşan 30 kişilik bir heyeti Ankara`ya davet etti. Yüksek Seçim Kurulu, üniversiteler ve Ortadoğu Amme İdaresi`n de incelemelerde bulunan heyet üyelerine Anayasa Mahkemesi`nde eğitim verildi. KDP Merkez Karar Yürütme Kurulu üyesi Cafer İbrahim Hacı, Türkiye`deki kurumların benzerlerini Irak`ta geliştirmek istediklerini söyledi. Yalana ve bu zavallı piyonu Türk milleti adına adam yerine koyanlara bakın!... Türkmenlere Türk demeye dili varmayan, onları neredeyse yok sayan ve `akraba` diyen Abdullah Gül ve hükümet ne yapmaya çalışıyor? Herhalde bugün gelinen nokta bellidir, Türkmenlere ve Türkiye`nin çıkarlarına hizmet etmediğini. `Gül`ün Barzani`den söz ederken `Sayın` sözcüğünü kullanması dikkat çekici.

Bakan KDP liderinin Washington`da `Başkan` muamelesi görmesinin de Irak Anayasası`nın kendisinin Kürt bölgesinin başkanı sıfatını taşımış olmasından kaynaklandığını belirtti. (Sami Kohen-Milliyet gazetesi) Gelelim AKP Diyarbakır Milletvekili İlhan Aslan`ın `Kürt meselesine` nasıl baktığına. Önce bizi Akşam gazetesindeki (12 Ağustos 2005) köşesinden bilgilendirdiği için Güler Kömürcüye teşekkür ederim. Başbakan R.T.Erdoğan, Nisan ayında yaptığı Norveç gezisinde `Bizim için Kürt meselesi yoktur, Kürt meselesi sanal sorundur` demişken, Ağustos 2005`te `Kürt meselesi vardır` deyiverdi. Erdoğan`ın bu tavrı `karakolda doğru söyler, mahkemede şaşar` diye bir türkümüz var. Zikzaklı söz ve tavırlarıyla bu türkümüzü sık sık dinlemek mecburiyetinde hissettiriyor bizleri. Ofer ve Galata Port meselesinde de, YÖK meselesinde de benzer durum olmadı mı? AKP içerisindeki Diyarbakır lobisinin önde gelen ismi, `İslamcı` Mazlum-Der eski Başkanı, Erdoğan`ın İstanbul Belediye Başkanlığı döneminde belediyenin hatırı sayılır mütahitleri arasında yer alan, oğlu Mücahit Aslan`ı Erdoğan`a hizmet etmesi için görevlendiren Diyarbakır Milletvekili İlhan Aslan.

Diyor ki Aslan: `Kürt meselesine Sevr ve Lozan görüşmelerindeki perspektiften bakamayız. Çağdaş bir açıdan bakmamız gerekiyor. Türban mı, Kürt mü? Şüphesiz ki insan hayatına mal olduğu cihetle Kürt meselesi çok daha aciliyet kazanmıştır. (Demek ki Kürtçülük İslamcılığın önüne geçmiş, demek ki yüce dinimiz Kürtçülük için maske olarak kullanılmış RKK) Bana göre Barzani`nin Türkiye`ye karşı bir hareket içine girmesi mümkün ve mantıklı değildir. Türkiye`den beklentileri olduğu kesin. Bunları sağlayabilmek için yeni ittifaklara da girebilir, gayet normal. Barzani konusunda Türkiye`nin çekingen davrandığını düşünüyorum. (Mesut Barzani`nin yazdığı kitapta babası Molla Mustafa Barzani`nin Ermenilerle birlikte Türk ordusuna nasıl kurşun attığını hatırlayınız.) Irak`ta en sağlam partnerimizin Barzaniler olduğuna inanıyorum. Bence Barzani`yle çıkarlarımız atbaşı gidiyor. Böyle bir ittifak Türkiye`yi Ortadoğu`da güçlü kılar.

http://www.tumgazeteler.com/?a=1220739

Ezanın Türkçe Okunması.Dindara ilk baskı Türkçe ezandı.

2011-06-18T12:36:00.000-07:00

İslamı Yıkmak Amacıyla Ezanın Türkçeleştirilmesi:

Ezan Atatürkün ölümüne 6 yıl kala 1932 tarihinde Ezan Türkçe okundu,1950 Tarihinde tekrar Arapçaya dönüştürüldü.

İlk Ezan:

İlk ezan 622 yılında okundu. Ezan'dan önce müslümanları namaza çağırmak için çeşitli yöntemler kullanılmaktaydı. Sabit bir yöntemde karar vermek üzereMuhammed'in de katıldığı istişare toplantılarında ortak bir karara varılmamış olup daha sonraları sahabeden bazı kimselerin (Abdullah bin Zeyd) gördükleri rüyalar sonuncunda mevcut ezan kullanılmaya başlanmıştır. Muhammed'in emriyle ilk ezan Bilal-i Habeşi tarafından okunmuştur.

Ezan ile ilgili Kuran-ı Kerim'in Maide ve Cuma surelerinde çeşitli ayetler mevcuttur.

Rekat	Arapça	Okunuş
4x	الله اكبر	Allahu Ekber
2x	اشهد ان لا اله الا الله	Eşhedü enla ilahe illallah
2x	اشهد ان محمدا رسول الله	Eşhedü enne Muhammeden resulullah
2x	حي على الصلاة	Hayya ale'salah
2x	حي على الفلاح	Hayya alel-felah
2x	الصلاة خير من النوم	As-salatu hayrun mine'n nevm
2x	الله اكبر	Allahu Ekber
1x	لا اله الا الله	La ilahe illallah

Şiilikte Ezan:

Rekat	Arapça	Okunuşu
4x	الله اكبر	Allahu Ekber
2x	اشهد ان لا اله الا الله	Eşhedü enla ilahe illallah
2x	اشهد ان محمدا رسول الله	Eşhedü enne Muhammeden resulullah
2x	اشهد ان علی ان ولی الله	Eşhedü enne Aliyyen veliyullah *
2x	حي على الصلاة	Hayya ale'salah
2x	حي على الفلاح	Hayya alel-felah
2x	حي علی خير العمل	Hayya ala hayri'l-amel
2x	الله اكبر	Allahu Ekber
2x	لا اله الا الله	La ilahe illallah

"Ben tanıklık ederim ki Ali Allah'ın velisidir" sözü şii ezanına da dahil değildir. Ezan şartı niyetiyle okunursa ezan batıl kabul edilir. Ancak Ali'ye saygı ve sevginin ifadesi olarak okunmasında sakınca görülmez.

Türkiyede Ezan:

İlk Türkçe Ezan 3 Şubat 1932'de Hafız Rıfat Bey tarafından Fatih Camii'nde okunmuştur. Diyanet İşleri Başkanlığı'nın 18 Temmuz 1932 tarihli bir genelgesi ile de ezanın sadece Türkçe okunmasına karar verilmiştir. Uygulama 16 Haziran 1950 tarihinde kabul edilen kanuna kadar sürmüş olup, bu kanun ile ezanın okunmasında kullanılacak dil serbest bırakılmıştır. Diyanet İşleri Başkanlığı'nın 18 temmuz 1932 tarihli genelgesinden sonra 18 yıl Türkiye'de ezan şu şekilde okundu:

Rekat	Arapça	Okunuş	Türkçe
4x	الله اكبر	-Allahu Ekber	Tanrı uludur
2x	اشهد ان لا اله الا الله	-Eşhedü enla ilahe illallah	Şüphesiz bilirim bildiririm Tanrıdan başka yoktur tapacak
2x	اشهد ان محمدا رسول الله	-Eşhedü enne Muhammeden resulullah	Şüphesiz bilirim bildiririm Tanrının elçisidir Muhammed
2x	حي على الصلاة	-Hayya ale'salah	Haydi namaza
2x	حي على الفلاح	-Hayya alel-felah	Haydi felaha (Bunu neden Türkçeleştirmediker?) Felah kelimesinin Manası=Kurtuluşa Gelin.Halk anlamasın,Laik-Demokratik'den başka kurtuluşun varlığına inanmamak için değilmi?.
2x	الصلاة خير من النوم	-As-salatu hayrun mine'n nevm	Namaz uykudan hayırlıdır
2x	الله اكبر	-Allahu Ekber	Tanrı uludur
1x	لا اله الا الله	-La ilahe illallah	Tanrıdan başka yoktur tapacak.

http://www.tumgazeteler.com/haberleri/turkce-ezan/

http://www.tumgazeteler.com/?a=2515828

http://www.vidivodo.com/50290/turkce-ezan

http://www.vidivodo.com/305832/turkce-ezan-tartismasi

EVLEN-şiir

2011-05-31T10:55:00.000-07:00

EVLEN MAHALLEDE KIZ KALMADI

Dudaklar boyalı,tırnaklar uzun.
Kaşları yonulmuş fatma kızın..
Kot pantolun giyer kışın,yazın.
Evlen,mahallede kız kalmadı.

Başı açık,hayasız kıvırır gider.
Utanmadan,müslümanım der.
İslamın şartını,kem,küm eder.
Evlen,mahallede kız kalmadı.

Saçları sanki deve hörgücü gibi.
Yanımdan geçti,azılı erkek gibi.
Sürtünmesi,kuduz köpek sanki.
Evlen,mahallede kız kalmadı.

Satılık köle gibi çıkmış pazara.
Eğer cebinde varsa çok para.
Sakın züppelik yapma,kız ara.
Evlen mahallede kız kalmadı.

İslamı bilmese,okumasa da olur.
Kız,İngilizce bilirse,medeni olur.
Spor için,Namaz kılmasada olur.
Evlen,mahallede kız kalmadı.

Kız çocuğu okumasa ne olur? .
Kız güzelse paralı koca bulur.
Seçerler sonunda artist olur.
Evlen,mahallede kız kalmadı.

Ey Allah’ım,Erkeğin, farkı ne? .
Züppe züppedir,sakal,bıyık ne? .
Kancık ile zağar,dengi dengine.
Evlen,mahallede kız kalmadı.

Her Hayvan örtünür,hayası var.
Erkeklik,dişilik,köpekde de var.
Her canlının ana,baba,atası var.
Evlen,mahallede kız kalmadı.

Mehmet Selim Polat1
http://www.antoloji.com/evlen-3-siiri/

Rahman Suresi

2011-05-20T14:40:00.000-07:00

Fatiha Suresi

2011-05-20T14:33:00.000-07:00

Fatiha Suresi

2011-05-20T13:52:00.001-07:00

﴿ الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ٢﴾

الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ ﴿٣﴾ مٰلِكِ يَومِ الدّينِ ﴿٤﴾ إِيّاكَ نَعبُدُ وَإِيّاكَ نَستَعينُ﴿٥﴾ اهدِنَا الصِّرٰطَ المُستَقيمَ ﴿٦﴾ صِرٰطَ الَّذينَ أَنعَمتَ عَلَيهِم غَيرِ المَغضوبِ عَلَيهِم وَلَا الضّالّينَ ﴿٧)

(1) Rahmân ve rahîm olan Allah'ın adıyla. (2) Hamd (övme ve övülme), âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur. (3) O, rahmândır ve rahîmdir. (4) Ceza gününün mâlikidir. (5) (Rabbimiz!) Ancak sana kulluk ederiz ve yalnız senden medet umarız. (6) Bize doğru yolu göster. (7)Kendilerine lütuf ve ikramda bulunduğun kimselerin yolunu; gazaba uğramışların ve sapmışların yolunu değil..

HILFU’L – FUDUL ANDLAŞMASI

2011-05-20T09:58:00.000-07:00

HILFU’L – FUDUL ANDLAŞMASI

Bilindiği gibi bu bir andlaşmadır. Hz. Peygamber ile Mekke’nin ileri gelenlerinden birkaç kişi arasında zalimlere karşı çıkmak , mazlumların, müstekbirlerdeki haklarını almak üzere kurulmuş bir cemiyettir . Bu cemiyetin üstlendiği bütün görev ,kendi aralarında dayanışarak zalimlere karşı mazlumları korumak, haklarını almalarına yardımcı olmaktan ibarettir.

Peygamberlikten önce.

Mekke’de Hz.Peygamber’in katıldığı antlaşma gereğince, eğer bir mazlumun yardımına çağrılması istenecek olursa , yardımına koşacağını,Medine’de dahi ifade ettiği rivayet edilmektedir. Bu rivayetten anlaşılabilecek olan, mazlumun hakkını korumak için gerektiğinde kafir şahıslarla dahi dayanışma içerisinde olunabileceğinden ibarettir.

Böyle bir olaydan ve buna atıfta bulunduğu anlaşılan bir rivayetten, İslam ile hükmetmeyen hükümetlere ortak olmanın ve islam dışı düzenlerin İslam dışı hükümleriyle hükmetmenin caiz olduğu sonucu çıkarmak mümkün değildir.

Çünkü bu rivayette uzaktan olsun yakından olsun, İslam dışı bir yapının aldığı kararlara bağlı kalmanın ,çıkarmaya elverişli bir ifade yoktur. Kaldı ki Peygamber efendimizin Mekke’deki Dar’un-Nedve‘ye karşı bu hususta takındığı tavır belli ve bilinen bir tavırdır.

Hz. Peygamber, değil onların kabul ettikleri anayasal hükümler çerçevesinde görev alma teklifini , başlarına kral olmak tekliflerini dahi reddetmişti.

Durum bu olduğuna göre, Hz. Peygamberin Hılfu’l-Fudul ile ilgili ifadelerinden, cahili düzenlerin bakanlıklarını kabul etmenin cevazına dair bir delil göstermeye imkan yoktur.

Allah Sana Yetmezmi?

2011-05-13T23:48:00.000-07:00

CHP'li Canan Arıtman'dan çirkin benzetme

2010-11-27T05:59:00.000-08:00

Bunun gibi sapıkları çook gördük, CHP hep aynıdır.

SÖYLİYECEK KELİME BULAMIYORUM.

TEK KELİMEYLE

İŞTE BUNA TÜRK ve İSLAM DÜŞMANLIĞI,

VATAN HAİNLİĞİ ve BÖLÜCÜLÜK DENİR.

Bunlar Medeni (!), Çağdaş, Sapıklar.
Tıkla>>"http://www.vidomodo.com/play.video.php?id=393"

152-Türkce ezan okuttu hainler

2010-11-27T04:32:00.000-08:00

Evlenmek-şiir

2010-10-15T21:52:00.000-07:00

Evlen

Mehmet Selim Polat1

http://www.antoloji.com/evlen-3-siiri/

Misyonerlik

2010-08-17T14:17:00.000-07:00

Misyonerlik

Müslümanı, düşürdüler hataya.
Sonra çıktı,sinsi sinsi kargaşa.
Yok ettiler,cahilce tartışa tartışa
Müslüman budur,sundular satışa.

Muhammed arabındır,bak hataya.
Tarihi yaktılar,yüzüme baka baka.
Hemen,Yahudi zihniyeti çıktı ortaya.
Ne varsa harcadı,İslamı yıkmaya.

Misyonerin,dinsizin işi bu,yıkmak.
Bize Yakışırmı? , susup bakmak.
Varken mücadele için ortaya çıkmak.
Bana dokunmasın dersin,be ahmak

Müslüman,tembel tembel oturdun.
İslam adına bin bir hurafe uydurdun.
Cahil,insanları her gün kandırdın.
Muvaffak olamayınca da kudurdun.

Mehmet Selim Polat

http://www.antoloji.com/misyonerlik-siiri/

OYLAR Kime? -şiir

2010-08-17T14:03:00.000-07:00

OYLAR Kime?

Siyasiler nutuk attılar,inan ki.
Siyasetçiye,ben inanmadım ki.
Geldiler,gittiler,hep aynı sanki.
Çok konuştular inanmadım ki.

Meclise gitmeden,yol yaptılar.
Peş peşe fabrikalar kurdular.
Çok insanı hayalen işe aldılar.
Çok konuştular,inanmadım ki.

Fabrikayı sattı,işe yaramaz dedi.
Sattığı fabrikayı iki,günde yedi.
Yabancılar alsın,bana ne? ,dedi.
Bunlara ben hiç innamadım ki.

Vatanı satmışlar yabancılara.
Para gelecekmiş şimdi onlara.
Düşündüm ne desem bunlara.
Çok anlattılar,inanmadım ki.

Kimi PKK,kimi Türban dedi.
Kimi çay içti,kebap yedi.
Kimi vatan sattı,satın aldı.
Vekillere,inanmadım ki.

Çocuklar öpüldü,şeker alındı.
Şenlik vardı,uçanlar balondu.
Fakir köylüde orada bulundu.
Mazot yalanına,inanmadım ki.

Kömür dağılmış,alamadım ki.
Kart alamadım,aylar oldu sanki.
Düşündüm,dilenciyim,inan ki.
Vekillere hiç inanmadım ki.

Oy vercağım,zengin olsun.
Gelir,bize nutuk atar,sağolsun.
Vermeye alıştık,al senin olsun.
Geri dönecağına,inanmadım ki.

Türk askeri parasızdır,fakire.
Vekilin çocuğu,gitmez askere.
Ölüm mukadder,vuran,kefere.
Avrupa dediler,inanmadım ki.

Zam geldi,bir şey alamadım.
Eve gittim,gizli gizli ağladım.
Yine kaçak bir sigara yaktım.
Zam yokmuş,inanmadım ki.

Mahsul tarlada,satamadım ki.
Buğday,ekmek alamadım ki.
Tüpgaz artmış,uçurum san ki.
Zam yokmuş,inanmadım ki.

Emekli ekmek bulamaz.
Et pahalı,kimse alamaz.
Nutuk atın kimse inanmaz.
Sana ben,inanmadım ki.

Sen konuş oyları çürütecağım.
Ben artık,sokakta dolaşacağım.
Böyle giderse,oy vermiyecağım.
Oy alacaklara inanmadım ki.

Vekil,iki yılda olur,olur emekli.
On kat maaş alır orası besbelli.
Şimdi soyanlara,ne demeli? .
Hep nutuk attılar,innamadım ki.

Gelen gideni aratır,derler.
Vekiller adil,ahkam keserler.
Oyu almadımı bana küserler.
Nutuk atanlara,inanmadım ki.

Vekiller hata yapmazmış.
Dokunmazlık zırhı varmış.
Halkın çoğu müslümanmış.
Sen nutuk at,inanmadım ki.

Başı örtülü,gezmek,yasak.
Büyük suç,namaz kılmak.
Kur’an bunları çarpacak.
Sen nutuk at,inanmadım ki.

Türban’a yasak diyen vekiller,
Seçim zamanı,Rozet Taktılar.
Çarşaf suç değildir,dediler.
Yalancı Vekillere İnanmadımki.

Yetim malı yiyenlere.
Şarap içip gezenlere.
Garip,Fakirleri ezenlere.
Lanet olsun,inanmadımki.

Para yoksa,borç alırlar.
Ben öderim,onlar yerler.
Enkaz almıştık,derler.
Desinler,inanmadım ki.

Hain Yahudiyle dostluk olur.
Hıristiyanlar bize amir olur.
Hans başkan,yardımcı olur.
Özgürlüğüme inanmadım ki.

Hıristiyan,Yahudi değilim ben.
Vatanın asıl sahibi müslüman.
PKK dediğin? ,varmıdır bilen? .
Vekillere hiç inanmadım ki.

Dilenmek için geçtik sıraya.
Alışmışız,varlık içinde yokluğa.
Hayır dedik Avrupaya,papaya.
Yalancı vekillere inanmadım ki.

Bütün vekiller aynı değil,ancak.
Mecliste vicdan yerine,parmak.
Söz sahibi olur,ne konuşsak.
O parmaklara inanmadım ki.

Mehmet Selim Polat

http://www.antoloji.com/oylar-kime-siir-siiri/

Şiirler (Tablo Halinde)

2010-05-03T12:02:00.001-07:00

Tablo Yazılarını tıklarsanız ayrı bir sayfada daha net ve büyük olabilir.

Tabloları tıklarsanız,ayrı sayfada daha büyük ve net olabilir.

Vuran insan değil,Vuran yasadır-şiir

2010-04-21T22:05:00.000-07:00

Vuran insan değil,Vuran yasadır

Vurulmuş asker,tertemiz alnından.
Vuran insan değil,vuran yasadır.
Karakolda,kahroluyor her tasadan.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Dandik yasalarla,hükümet olmaz.
Akacak kan damarda durmaz.
Karakol basarlar,kurnazmı kurnaz.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Ninenin,Dedenin,bebenin suçu ne? .
Vur emri verilmez,ayrılıkçı piçine.
Vurana kâr kalır,vurlmaz ensesine.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Vuran affedilmez,her an idam olmalı.
Güçlü devlet gibi,devlet devlet olmalı.
Haksız vurulanın,hesabını sormalı.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Polisin elinde ki silah,sanki oyuncak.
Hiç insan olmayana,açılır mı kucak? .
Öğretmen vurulmuş,şimdi ne olacak? .
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Pusu kurup,kalleşçe eylem yaptılar.
Arabadan indirip,yolcuları soydular.
Masum insanları,öldürdüler gittiler.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Dış güçler,sinsice,pılanlarını kurdular.
Ermeni,İsrail,zihniyeti,AB uşaklarıdır.
Hükümet,kardeş belledi,kara kaşlıdır.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Apo saraylarda yaşıyor,olurmu? .
İyice kudurdu zalimler,durur mu? .
Af çıkartmış,zalimler,katillere,huu.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Ekunomi çökmüş,kimin umurunda? .
Olan vatandaşa oldu,en sonunda.
Eğitim fayda vermez,suçlu ortada.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Hayır gelmez,Avrupa dan,Papa dan.
Paramızı çaldılar eksildi kasa dan.
Banka varken,kapkaç çıktı sıradan.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Katil Yakalanmasın,serbest kalacak.
Hakim ceza vermesin,savcı salacak.
Kardeşimi vuran,bana kardeş olacak.!
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Peşmerge,PKK,Devlet kuracak.
Apoyu iyi besleyin,başkan olacak.!
Bunun hesabını,kimler soracak? .
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Baba vurulmuş,katil cirit atıyor.
Çocuğun feryadı,yürek yakıyor.
Yasalara baktım ki,kan kokuyor.
Vuran insan değil,vuran yasadır.

Adalet Devletin muazzam temeli.
Bu Bayrak kanımız,söylenmedi mi?
Çanakkale geçilmezdi,geçilmedi mi? .
Geçen insan değil,geçen yasadır.

Mehmet Selim Polat

http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=59890&siir=869207&order=oto

Haçı Bombala

2010-03-21T07:05:00.000-07:00

HAÇ'I BOMBALAMAK LAZIM

HAÇÇOLAR,İSLÂM DÜŞMANIDIR

Hidayet Nasip İşidir

2010-03-18T14:19:00.000-07:00

Ters Öğüt

2010-03-17T22:34:00.001-07:00

Nasrettin hoca ve oğlu İbadullah ile birlikte yolculuğa çıkarlar.

Bir su arkından geçerken,buğday yüklü merkebin yükü yıkılmak üzeredir.

Nasrettin hoca bağırır.

-İbadullah o,buğdayı suya yık.

İbadullah

-Baba bugüne kadar hep dediğinin tersini yaptım,bugün dediğini yapacağım der.Buğday çuvalını suyun içine devirir.

Nasrettin hoca.

-İbadullah,Hep tersini yapardın bugün neden buğdayı suya döktün.

İbadullah

Baba seni dinlememenin ezikliğini hissettim der.

Bugüne kadar hep Din görevlileri ve müslüman zevat,halka şöyle dedi.

Hırsızlık yapmayın,dendi.

Hırsızlık %100 lere çıktı.

Yalan söylemeyin dendi.

Yalan sanat haline geldi.

Kadınlar örtünsün dendi.

Daha çok soyundular.

Namaz kılın dendi.

Namazı,%80 terk ettiler.

İslam dini hak dindir uyun denildi.

Haççolarla kardeş oldular,kilise ve havraya önem verdiler.

İçki içmeyin denildi.

Devlet eliyle satıldı.

Zina yapmayın denildi.

Genel evleri resmen yapıldı.

Öyle ise gelin Ters öğüt verin.Doğrusunu yapsınlar.

İslam Dininde Nikah

2010-03-14T03:14:00.000-07:00

Velîsiz nikâh olmaz!Kişi velinin Mülkiyetindedir,Zulüm etmeden dilediği gibi tasarruf etme hakkına sahiptir.

Fıkıh âlimlerinden Süfyân-ı Servî, Evzâî, İmam-ı Mâlik, Abdullah bin el-Mübârek, İmam-ı Şâfiî ve İmam Ahmed bin Hanbel’e göre böyle bir nikâh geçersizdir. (1)

Nitekim Peygamber Efendimiz (asm): الزواج واثنين من أصل عادلة ، ولكن في هذا الصدد الى العثور على شهود. حتى لا تضطر النساء للزواج والديه واثنين من الشهود عادلة الغربية “Nikâh ancak velinin ve iki âdil şâhidin bulunmasıyla yapılır. Kadının velîsinin ve iki âdil şâhidin bulunmadığı bir nikâh bâtıldır.”(2)

Bir diğer hadislerinde de Allah Resûlü (asm): الزواج دون الحصول على إذن من الوالدين ليست أبدا “Velinin izni olmadan aslâ nikâh olmaz”(3) buyurmuşlardır.

Hazret-i Âişe (ra) bildirmiştir: Peygamber Efendimiz (asm) diğer bir hadislerinde buyurmuştur ki: وهي امرأة دون الحصول على إذن من الوالدين ، والزواج هو زواج الغربي له ، انها الزفاف الغربي ، الزفاف الغربي لها. (ثلاث مرات ان.) اذا كان رجل وامرأة على أساس الزواج في مثل هذا الاتصال يحدث ذلك ينبغي أن تعطي بالمهر. الخلاف بين الوالدين هو إزالتها ، ثم السلطان (سلطة دولة ، وعينت المسجل للدولة) غير وصي الأبوية. “Hangi kadına velisinin izni olmadan nikâh kıyılırsa onun nikâhı bâtıldır, onun nikâhı bâtıldır, onun nikâhı bâtıldır. (Üç defa söylemiştir.) Eğer bir erkek, böyle bir nikâha dayanarak kadına temas ederse bundan dolayı mehir vermesi gerekir. Veliler arasında ihtilâf çıkarsa, bu durumda sultan (yetkili devlet adamı, devletin atadığı nikâh memuru) velîsi olmayanın velîsidir.”(3)

İkinci bir önemli husus: Velîsi olsa bile bizim, velilere ve anne ve babalara tavsiyemiz, evlilik görünmeden nikâha izin vermemeleri. Nişan aşamasında nikâh için acele etmemeleri. “Kızla erkek birbirlerini daha iyi tanısınlar, daha rahat görüşsünler, beş altı ay sonra düğün de gündemde, nasıl olsa verdik-aldık, araya haramlık girmesin...!” gibi gerekçelerle nikâhta aceleci olunursa, hatâ yapılmış olunabilir. Daha sonra dönüşü olmayan bir yola girilmiş olunabilir. Çünkü evlenme henüz gerçekleşmemiştir.

Oysa, nikâhla kız ile erkek birbirlerine helâl oluyorlar. Yani nikâh kız ile erkeği birbirlerine cinsel yönden karı-koca yapıyor. Allah katında nikâhın açık anlamı budur.

Öyleyse unutulmasın ki: Nikâh haramdan uzaklaştırma aracı değil; kızla erkeği birbirine helâl kılma aracıdır, yani evlendirme aracıdır.

Düğün daha uzaksa, evlilik için bir takım yollar yürünmesi ve bâdireler aşılması gerekiyorsa; nikâhta aceleci davranmaya gerek yoktur.

Herşeye rağmen nikâh yapılmak isteniyorsa, mutlaka resmî nikâh yapılmalıdır. Yani bundan böyle, nikâh da, boşanma da resmiyete dökülmelidir.

Boşanmaya gelince: Kocanın boşama niyetiyle söylediği “Boş ol. Boş ol. Boş ol” tabiri boşanmayı bir kez doğurur. Bu sözüyle üç hakkını da kullanmayı niyet etmemişse, yani bununla sadece o an boşanmayı niyet etmişse, bu üç sayılmaz, bir sayılır. Barışma ve ikinci bir nikâh yolu kapanmamıştır. Yeni bir nikâh yapma yolu açıktır.

Fakat şiddetle ve önemle uyarıyoruz:
1-Nikâhta mutlaka kızın velîsi bulunmalı.
2-Nikâh resmî olarak yapılmalıdır.

Nitekim Peygamber Efendimiz’de (asm) de yukarıya aldığımız hadislerinde kızın velîsi olmadığında, ilgili devlet yetkilisini veya devletin görevlendirdiği nikâh memurunu görevli kılmıştır.

İslâm Hukûkunda eşler arası çekişmelerin vukûunda; kocanın, boşama için bir hakemi vekil kılması veya tarafların evliliği sürdürme ehliyetlerini kaybetmiş olmaları halinde, hakemin vekâleten karı-kocayı boşaması mümkündür, sahihtir ve geçerlidir. Günümüzün medenî ve kanunî toplumlarında bu hüküm mahkemeler tarafından icrâ edilmektedir. Yani evlilik resmî nikâhla başlamakta; evlenmek için devletin tayin ettiği resmî görevlilere nikâh yaptıran koca, boşama yetkisini de zımnen devletin resmî mahkemelerine devretmiş olmaktadır. Çünkü, kanunlar, evliliğin resmî görevlilerce başlatılıp, ancak resmî mahkemelerin hükmü ile bitirilebileceği konusunda âmir bulunmaktadır. Koca bu hükme itiraz etmemekle beraber, başı sıkıştığında boşanmak için doğruca mahkemeye baş vurmakla, esâsen boşama yetkisini de mahkemelere devretmiş olduğunu ikrâr etmiş olmaktadır. Nitekim, sükût ve fiiliyât ikrârdandır.(4)

Dînî emirlerin yeterince bilinmediği, hassâsiyetlerin gerektiği gibi korunmadığı, kararlarda daha çok fevrîliğin ve öfkenin hâkim olduğu, İslâmî, insânî, hukûkî ve vicdânî görevlerin ihmal edildiği günümüz toplumlarında, hak ihlâllerine kapı açmamak, mağdûriyetlere meydan vermemek ve âile fâcialarını önlemek için, “nikâhlanmak ve boşanmak” gibi iki önemli kurumun bizzat devletin resmî makamları tarafından üstleniliyor ve yürütülüyor olması, bu açıdan, hiç şüphesiz isâbetlidir. Çünkü âile gibi sağlam, köklü ve önemli bir terbiye ve sorumluluk yuvasının dağılmasını, dînî hassâsiyetten uzak, boşama nezâketinden ve evliliği bitirme bilgisinden ve sorumluluğundan yoksun, hırçın, kızgın ve fevrî hareket edebilen bir kocanın iki dudağı arasına vermek, İslâmiyet’in “nikâha” verdiği kerâmet ve hikmet ile bağdaşmaz. Kur’ân’ın, boşamalar için ön gördüğü “iki âdil şâhit” şartı4, evliliğin ve nikâhın bir kızgınlık veya fevrîlik anında bitirilivermesini önlemeye ve evlenmek gibi boşanmanın da hukûkî temele oturtulmasını sağlamaya yönelik bir tedbirdir.

Evliliğin saygın bir kurum olduğu hatırdan çıkarılmamalı, boşama sözü her kızgınlıkta ısıtılıp gündeme getirilerek, âile saadetinin başında bir tehdit unsuru olarak kullanılmamalı, kutsal âile bağları ikide bir rencîde edilmemelidir. Çiftlerin birbirlerini sıkça itham etmeleri yerine, sıkça affetmeleri Allah nezdinde daha mûteber ve daha makbul sayılmaktadır. Hatâsız kulun olmadığı, her hatâdan dönüşün mümkün olduğu ve her günah için af kapılarının ardına kadar açık olduğu nazara alınmalı; Allah’ın, Kendisine yönelen her kuluna günahları ve hatâları ile değil, yönelişi ve içtenliği ile değer verdiği unutulmamalı; eşler arasında, her zaman ve zeminde, acıda ve kıvançta, kederde ve sevinçte, sırf Allah için kurulmuş olan sevgi, barış ve muhabbet köprüleri korunmalı, dağıtılmamalıdır.

Dipnot:
(1) Darekutnî, 3/227;
(2) Ebû Dâvûd, 2083; Tirmizî, 1107;
(3) Ebû Dâvûd, 2083; Tirmizî, 1102; İbn-i Mâce, 1881;
(4) Talak Sûresi, 65/2.

Eğitim-şiir

2009-12-29T20:25:00.000-08:00

Ne Allah'ı tanır,ne namaz kılar.
Ne Allah'dan korkar,nede utanır.
O sadece haram, parayı tanır.
Nerde akşam,orda sabah uyanır.

Haya kalmadı,her taraf rezalet.
Kumar,eroin,içki,fuhuş mel'anet.
Okullara sokuldu,işte malumat.
Din'in olmadığı yere,girer zülumat

Kısır eğitimle kaldık baş başa.
Kendi elimizle girdik ataşa.
Eğer çoğalırsa bir gün nataşa.
Bu ülke tamamen yıkılır gider.

Her gecenin var sabahı,inandım.
Günahkarım,geçte olsa uyandım.
Allahım senden budur muradım.
islamı hakim kıl,artık bunaldım.

Mehmet Selim Polat

Medine vesikası ve Hudeybiye anlaşması, Necaşi delil midir ?

2009-11-23T14:30:00.000-08:00

NECAŞİ ; Küfür Kanunlarını Tatbik Etmenin Meşruluğuna Delil Olamaz.

MEDİNE VESİKASI VE HUDEYBİYE ANLAŞMASI DELİL MİDİR ?

Son zamanlarda Türkiye’deki egemen laik güçler ile uzlaşma arayışı içirisinde olan bazı müslümanlar, bunun için Medine Vesikasının ve Hudeybiye Anlaşmasının delil olarak ileri sürmektedirler.

Bu iddia uygun ve yerinde değildir .Çünkü antlaşmalar, karşılıklı hür ifadelerle yapılır.Evvela bizim antlaşma yapmak irademiz , karşı tarfın şartlarına bağlı kalmak zorunluluğu dolayısıyla eksiktir. Çünkü ,hiç bir şekilde onların belirlemiş oldukları genel çerçevenin yani mevcut düzenin belirlemiş olduğu meşruiyet çerçevesinin dışına çıkmak iradesi verilmemektedir. Diğer taraftan ; Şeriatın hükümleriyle çelişen hiçbir anlaşma asla yapılamaz . Böyle bir yetki kimseye verilmemiştir. Demokratik yöntemi ve süreci kabul etmenin ise İslam’ın açık hükümleriyle, naslarıyla ne derece çatışma halinde olduğu ise bilinen bir husutur. Çünkü mesele doğrudan doğruya İslam itikadının en hassas meselesi olan hakimiyet ve teşri ile alakalıdır. İslamda anlaşma vardır ama uzlaşmanın yeri yoktur... Burada da bir uzlaşma değil, Kureyşlilere karşı ortak bir savunma söz konusuydu. Buradaki önemli nokta, Medine’deki müslümanların hiçbir gücün egemenliği altında olmamalarıdır.

Bugün bir müslümanın kendisinin laik veya kafir bir devlete teslimmiyetine Medine vesikası ile meşruiyet kazandırmaya kalkması en azından mantık sınırlarını zorlamaktadır...Şimdi bu gerçeklerin ışığında bakalım: Pakistan başkanı Eyü han, ABD Başkanı Johson’ın baskısıyla Rusya da Kosigen nezaretinde Hindistan ile 1966 anlaşmasını imzalamak zorunda kaldı. Pakistan’ın bu ağır şartları kabul edeceğini Hindistan başkanı Lal Bahadır Şastrı hiç beklemiyordu. Hatta bu başarıya kalbi dayanamadı ve anlaşmanın imzalanmasından hemen sonra Taşkent’te kalp krizinden öldü. Ama Eyüp Han bu anlaşmayı Hudeybiye anlaşması olarak millete yutturmaya çalıştı. Aynı şekilde 1988 yılında Başbakan Junejo, Rus ve ABD baskısı altında Cenevre’deki anlaşmaya imza koyarak Afganistan’ı bugünkü çıkmaza sokmuştur.

Ama Enfarmasyon bakanı olan Abdul Vahid Han buna karşı çıkanlara Hudeybiye anlaşmasını örnek gösteriyordu. Rahmetli Muhammed İkbal ümmetin bu hastalığını şu şekilde dile getirmeye çalışmıştır: Müslümanlar ne kadar tembelleştiler. Kurana uymak yerine onu kendilerine uydurmaktalar.Eğer zaruret ve genel ihtiyaç diye girilen yol uzun vadede dinin bozulmasına, dini hayatın zayıflamasına, islamın gelmesine değil gitmesine sebep oluyorsa, pirince gidenler evdeki bulguru da kaybediyorlarsa bu durumda elbette zaruret hükmünden yararlanmak caiz olamaz.

NECAŞİ ; Küfür Kanunlarını Tatbik Etmenin Meşruluğuna Delil Olamaz :

Rasulullah (s.a.v.)in Mekke döneminde Müslümanları kendisine hicret için gönderdiği Necaşi ile, Hudeybiye anlaşmasından sonra tebliğ mektubu gönderdiği Necaşi ‘nin aynı kişiler olup olmadığı konusunda ihtilaf vardır. Yine, Rasulullah (s.a.v.) in Mekke döneminde , hicret için Müslümanları gönderdiği Necaşi ‘nin , Müslüman olup olmadığı konusunda da ihtilaf vardır. Eğer Rasulullah (s.a.v) in Mekke’de iken kendisini övüp adil olarak vasfettiği ve bu yüzden Müslümanları yanına hicrete gönderdiği Necaşi Müslüman olmuşsa, o zaman bu kişi ile , Rasulullah (s.a.v.) in Hudeybiye anlaşmasından sonra Müslüman olması için mektup gönderdiği Necaşi ‘nin farklı kimseler olması gerekir . Çünkü bu ikisi aynı şahıs olsaydı ve o kişi Müslümanlar kendisine hicret ettiğinde Müslüman olmuş olsaydı, Rasulullah (s.a.v) ona Müslüman olması için mektup göndermezdi. Bu iki necaşi’nin aynı şahıs olabilmeleri için Müslümanların hicret ettiği Necaşi’nin o dönemde Müslüman olmamış olması gerekir. Yani o, her ne kadar İsa’nın Allah’ın kulu ve rasulu olduğuna inansa da, aslında Rasulullah’a tabi olmamıştır.Tıpkı Herakl ‘in Rasulullah (s.a.v.)in risaletine inanmasına rağmen, mülkünü kaybetmekten korktuğu için Rasulullah (s.a.v)e tabi olmaması gibi. Bu görüşe göre Necaşi; ancak Rasulullah(s.a.v) ona hudeybiye anlaşmasından sonra mektup gönderdiği zaman Müslüman olmuş ve Müslüman olduktan sonra İslam’ını gizlemeyip herkese açıklamış , Amr bin As‘ın da dediği gibi çevresindeki kişiler de ona tabi olmuş ve müslüman olduktan sonra İslam’a göre hareket edip Herak’e karşı tavır almışlardır .Yine bu görüşe göre Rasulullah (s.a.v.) in cenaze namazını kıldığı Necaşi de bu kişidir. Bu görüşe göre ; bir kişinin Müslüman olduğu halde küfür kanunlarını tatbik etmesinin meşru olabileceğine Necaşi’yi delil östermesi apaçık bir hatadır.Zira bu görüşe göre Necaşi Müslüman olur olmaz İslam’ını açıklamış ve İslam şeraitini uygulamış, Herakl ‘e gönderdiği parayı , yani maddi desteği kesmiş ve; “Bundan sonra ona bir dirhem bile göndermem“ demiştir. Bu sözü onun İslam şeriatını tatbik ettiğinin en büyük delilidir.Eğer Rasulullah (s.a.v.) in Mekke’de iken Müslümanları gönderdiği Necaşi Müslüman olmuş ve imanını gizlemiş ise , o zaman mektup gönderdiği Necaşi ‘nin ayrı bir kişi olması gerekir. Bu görüşe göre Rasulullah (s.a.v.) in cenaze namazını kıldığı Necaşi , Müslümanların Mekke’den kendisine hicret ettikleri Necaşi ‘dir ve bu necaşi Hudeybiye anlaşmasından önce vefat etmiştir. Rasulullah (s.a.v.) bu kişiyi Müslüman kabul edip cenaze namazını kıldığı için bizim de onu Müslüman kabul etmemiz gerekir. Müslim ‘de geçen bir hadisteki Enes (r.a.) )un sözü de, Hudeybiye’den sonra mektup gönderilen Necaşi’nin Müslümanların hicret ettiği Necaşi olmadığını ve Rasulullah’ın cenaze namazını kıldığı Necaşi’nin de birinci Necaşi olduğunu göstermektedir .Bu görüş , diğerlerinden daha sıhhatli bir görüştür. İslam’dan habersiz bazı kişiler bu görüşü ; “ Necaşi Müslüman olduğu halde islam’ını gizlemiş ve kafir kanunlarını tatbik etmiştir “ diyerek , kişinin kafir devletlerde hükümdar olup , kafir kanunlarını tatbik edebileceğine ve bunun , o kişinin Müslümanlığını zedelemeyeceğine delil göstermişlerdir . Şüphesiz bu son derece sapık ve batıl bir delillendirmedir . Müslümanların hicret ettiği Necaşi Müslüman olup imanını gizlese bile, bu hadise onun , Allah’ın kanunları dışında tatbik ettiğini göstermez. Bunu söyleyebilmek için Necaşi’nin, Allah’ın kanunlarına zıt kafir kanunlarını tatbik ettiğine dair somut bir delil getirilmesi gerekir.

Halbuki rasulullah (s.a.v.) daha bu zat Müslüman olmadan önce Müslümanları ona gönderirken onun adil olduğunu söylemişti. Allah’ın şeraitine zıt hareket eden bir kral adil olarak vasfedilemez. Böyle bir vasıflandırmanınbir rasul tarafından yapılması ise hiç düşünülemez. Rasulullah (s.a.v.) in ona adil vasfını vermesi, onun insanlara Allah’ın razı olmadığı kanunları tatbik etmediğini gösterir ki , o zaman için bu kanunlar gerçek hırıstiyanlık dinine uygun olan kanunlardı . İşte Necaşi de bu kanunlara göre hüküm vermekteydi. Rasulullah (s.a.v.)in bu sözü olmasa bile, Necaşi’nin kral olması, ona istediği kanunu uygulama yetkisini vermektedir.O imanını gizlese bile imanına uygun kanunları tatbik edebilme imkanına sahipti.Zira o dönemin kralları, insanlara istedikleri kanunu tatbik edebiliyorlardı. Onların her sözü kanundu ve tatbik ettikleri kanunlara da itiraz edilmezdi.Bu , krallığın bir gereğiydi. Necaşi vefat edene kadar , özellikle hadler konusu başta olmak üzere bir çok İslam kanunu henüz inmemişti. Bu yüzden Necaşi henüz mevcut olmayan kanunları tatbik etmemekle suçlanamaz.Dahası, önceki rasullerin şeraitlerindeki hükümler , Rasulullah (s.a.v.) in şeraitine uygun olduğunda, bunları tatbik etmek de zaten İslam’ın bilinen bir hükmüdür. Sonuç olarak ikinci görüşe göre de, Müslümanların kendisine hicret ettikleri ilk necaşi islam’ını gizlediğinde, hiç bir zaman İslam akidesine aykırı bir hareket yapmamış, hiç bir zaman tağutluk sıfatını almasına sebep olacak, Allah’ın kanunlarına zıt bir kanun uygulamamıştır. Bunun aksini iddia eden kişinin somut bir delil göstermesi gerekir.

Allah’ın kanunlarına zıt kanunlar tatbik etmesine rağmen kişinin hala Müslüman kalabileceğine dair Necaşi delil gösterilemeyeceği gibi , ne Kur’an‘da, ne sünnette ne de İslam tarihinde bu görüşü destekleyecek herhangi bir delil de mevcut değildir. Aksine gerek Kur’an , gerek Rasulullah (s.a.s.)in sünneti gerekse İslam tarihi bunun açık bir küfür olduğunu gösteren apaçık delillerle doludur .

Barnabas İncili (Hıristiyanların Yasaklı Dini Kitabı)

2009-11-23T13:54:00.000-08:00

-Sunuş-

Barnabas aslen Kıbrıslı olup yahudi bir aileden doğmuştur. Asıl adı Joseph (Yusuf) tur. Barnaba ise teselli oğlu anlamında ona sonradan verilmiş bir lâkaptır. Barnabas'ın kaleme aldığı incil, İsa'nın bir şakirdi, yani zamanının çoğunu, mesajını yaydığı üç yıllık süre içinde bizzat îsa'nın yanında geçiren bir kişi tarafından yazılmış ve bugüne kadar gelmiş, bilinen tek İncil'dir. Kabul edilmiş dört İncil'in yazarlarının aksine, o İsa ile doğrudan teması olmuş ve öğretisini doğrudan İsa' dan almış biriydi.

Barnaba İncili, MS. 325'e kadar İskenderiye Kiliselerinde Kanonik (-gerçek-sahih-) bir İncil olarak kabul ediliyordu. Tevhid (-Allah'ın birliği inancı-) lehinde yazan Iraneus'un (MS.130-200) yazılarından, bu İncil'in İsa'nın doğumundan sonraki birinci ve ikinci yüzyıllarda elden ele dolaştığı anlaşılmaktadır. Putperest Roma dininin ve Eflâtun'un felsefesinin İsa' nın aslî öğretileri içine girmesinden sorumlu olmakla suçladığıPavlus'a karşı çıkan İraneus, kendi fikirlerini desteklemek için Barnabas İncili'nden geniş alıntılarda bulunmuştur.

İznik Konsülü 325 Yılında Yüzlerce Yazımla Birlikte Barnabas İncili'ni de Yasaklıyor.

325'te ünlü İznik Konsülü toplandı. Teslis Pavlus Kilisesi'nin resmî inancı olarak ilân edildi ve bu kararın sonuçlarından birini de, o zaman elde bulunan üçyüz kadar İncil'den dördünün Kilise'nin resmî İnciller'i olarak seçilmesi oluşturdu. Bunlar, Matta, Markos, Luka, Yuhannâ'nın yazdıkları İncîllerdir. Özünde Eflâtûnun ortaya attığı trinite fikri, İsa'dan sonra 1'inci ve 2'inci yüzyıllarda kaleme alınan bu İncîllerde yer aldı. İçlerinde Barnabas İncili'nin de bulunduğu diğer înciller'in bütünüyle yok edilmesi emredildi... Geçerliliği tanınmamış Inciller'den birini yanında bulunduranın öldürüleceğine dair emir çıkarıldı...

M.S. 366'da papa olan Damasus'un (304-384), Barnabas İncili'nin okunmaması hakkında buyrultu yayınlandığı kaydedilir. Bu buyrultu M.S. 395'te ölen Sezarya piskoposu Gelasus tarafından desteklenmiştir. Bu piskopos İncil'i Apoler; fal kitaplar listesine almıştır. Apokrifa (-apocrypha-) basitçe'halktan gizlenen' demektir. Böylece, daha bu aşamada İncil kimsenin eline geçmez olmuştur...

Pavlus Kilisesi 1700 Senedir Barnabas İncilini İmha Etmeye Çalışıyor.

Barnaba Incili'yle ilgili daha bazı buyrultular da vardır. 382'de Batı Kiliseleri Buyrultusu'yla ve 465'te papa Innocentın buyrultusuyla yasaklanmıştır... Tüm bu buyrultular Şansölye Seguier (1558-1672) Kütüphanesi'ndeki B. de Montfaucan (1655-1741) tarafından hazırlanmış Yunanca elyazmalar katalogunda anılmaktadır...

Barnabas İncili'nin Dikkat Çekici Yolculuğu.

İmparator Zeno'nun yönetiminin dördüncü yılı olanM.S. 478'de Barnabas'ın mezar ve kalıntıları keşfedilmiş ve kendi eliyle yazılmış İncili'nin bir nüshası göğsünün üzerinde bulunmuştur.Bu olay, 1698'de Antwerp'de yayınlanan Acta Sanctorum, Boland Junii, Tome II, sayfa 422-450'de geçmektedir...

Barnaba încili'nin, buradaki metne de kaynaklık eden, İngilizce çevirisine esas olan el yazması Papa Sextus'un (1589 -1590) elindeydi. O'nun, kendinden pek çok alıntılar yapmış olan Iraneus'un yazılarını okuduktan sonra Bamabas încili'ne büyük ilgi duyan Fra Marino adında rahip bir arkadaşı vardı. Bir gün bu rahip Papa'yı görmeye gitti. Birlikte öğle yemeği yediler ve sonra Papa uykuya daldı. Peder MarinoPapa'nın özel kütüphanesindeki kitapları karıştırmaya başladı ve Bamabas İncili'nin İtalyanca bir el yazmasını ele geçirdi. Bunu cübbesinin yenine gizleyerek oradan ayrıldı ve kitapla birlikte Vatikan'dan çıktı. Sonra bu el yazma elden ele dolaşıp, nihayet Amsterdam'da, «hayatı boyunca bu parçaya büyük bir değer verdiği sık sık işitilen büyük bir isim ve yetkiye sahip bir kişi»ye ulaştı. Onun ölümünden sonra, Prusya Kralı'nın danışmanlarından John Frederick Cramer'a geçti. 1709'te Cramer bu el yazmayı ünlü 'kitap kurd'u saray prensi Eugene'e sundu. 1738'de kitap, Prens'in kütüphanesiyle birlikte Viyana'da Hofbibliothek'e geçti ve hâlâ oradadır...

Erken kilise tarihçilerinden önemli bir zat olan John Toland, bu yazmayı incelemiş ve ölümünden sonra 1747de basılmış olan muhtelif çalışmalarında ona atıflarda bulunmuştur. İncil hakkında şöyle der: «Bu, tıpkı kutsal bir kitap görünümündedir.»

İtalyanca elyazma Canon ve Bayan Beggotarafından İngilizce'ye çevrilerek, 1907'de Oxford Üniversitesi Basımevi tarafından basılıp yayınlandı. Bu İngilizce çevirinin hemen tüm nüshaları birden ve esrarengiz bir şekilde piyasadan kayboldu.

Bir anlatıma göre, Barnabas İncili'nin basımından habersiz olan Vatikan yayım satım gününden hemen önce haberdar olunca acilen aldığı bir kararla kitabın satıma sunulacağı her kitapçının önünde yüzlerce kişilik kuyruklar oluşturularak tüm basımların alınıp imha edilmesi şeklinde rahip ve rahibelere talimat vermiş. Sonrasında gücünü kullanarak kitabın yeni baskılarının yapılmasının önüne geçmiş.

Ancak, bu defa bazı kütüphanelere dağıtım öncesi gönderilen basımlar gözden kaçmış. Bugün için, biriBritish Museum'da, diğeri Washington'da Kongre Kütüphanesi'nde bulunmak üzere, 1907 tarihli ingilizce basımın yalnızca iki nüshası biliniyor.Bu tarihten sonraki ilk baskı ise 1979'da gerçekleşti. Kongre Kütüphanesi'ndeki nüshanın mikrofilm kopyasını alan pakistanlı müslüman bir araştırmacının sayesinde, 72 sene sonra kitabin yeni bir baskısı yapılabildi..(-Jesus, A Prophet of islam, Londra, 1979, s : 39 - 42).

Pavlus Öğretilerine Uyan Hiristiyanların Barnaba İncilini İnkar Çabaları ve Tarihi Gerçekler:

Hristiyan literatüründe Barnaba İncili'nin adı nerede geçmişse, oraya bir muhalefet şerhi konmuş, bu İncil'in, sahte ve uydurma olduğu, dolayısıyla reddedilmesi gerektiği ileri sürülmüştür. Hattâ bu İncil'in, bir müslümanın hayal gücünün bir eseri olduğu iddia edilmiştir. Bu, iddia tarihi hiç bir dayanağı olmadan inkar amaçlı olarak ortaya atılmıştır; çünkü böyle bir kitap müslümanlar tarafından bilinmiyordu. Eğer bilinseydi pek çok eserde ondan söz edilirdi. Taberî, Mes'ûdî,Ya'kûbî, Bîrûnî, İbn Hazm, İbn Teymiyye gibi hiristiyan kaynaklarına vâkıf olan yazarlar, Hristiyanlık ve onun kutsal kitaplarından bahsederken, Barnabas İncili'ne en ufak bir işarette bile bulunmamışlardır.
George Sale'in, 1734 yılında, Kur'an'ın İngilizce çevirisinde bundan bahsetmesinden önce müslümanlar, Barnabas İncili'nin adını bile duymamışlardı. İbnü'n-Nedîm tarafından995 yılındave Hacı Halife tarafından 1657'dehazırlanan, geniş birer bibliyografya eseri olan 'el-Fihrist' ve 'Keşfü'z-Zünûn' adlı kitaplarda da bu İncil'in adı geçmemektedir. Bu eserlerin yanısıra 18'inci yüzyıl öncesi süreçte müslümanlarca kaleme alınan ve bugün bilinen hiçbir metinde bu İncilin isminden ya da içeriğinden bahsedilmediği gibi islam uygarlıklarında söylenti-hikaye-efsane düzeyinde dahi adı bir kayda geçmemiştir.

Hz. Muhammed'in Doğumundan 75 Sene Önce...

Barnabas İncili'nin müslümanlar tarafından yazılmadığının bir delili de şudur: Hz. Peygamber'in dünyaya gelişinden 75 yıl önce (M.S. 496), Papa I.Gelasius döneminde 'yanlış ve dînî düşüncelere aykırı kitaplar' adı altında hazırlanan listede (-Decretum Gelasianum-), Barnabas İncili'nin adı geçmektedir. Ayrıca 7'inci yüzyıl öncesinden günümüze gelen ikinci ve farklı bir belgede yasaklanan 60 kitap içinde (-List of the Sixty Books-) Barnabas İncili de yer almaktadır. Barnabas İncili'nin tarih boyunca aslında var olmadığı şeklindeki iddialara değinen Avustralyalı bilim adamı(-La Trobe Universitesi Bendigo-) Dr. Rodney Blackhirst, bir bilimsel makalesinde yukarıdaki iki listeye dikkat çekerek, şöyle demektedir:

«Bazıları, ortaçağın sonlarında Barnabas İnciliisimli yazıma rastlanılması öncesi süreçte, böyle bir incilin tarihsel olarak var olmadığını kesin bir güvenle iddia ediyorlar. Oysa farklı yüzyıllardan, iki ayrı liste bunun tersini kanıtlıyor. İki listede de aynı yanlışın olması, aslında olmayan bir şeyin yanlışlıkla iki ayrı listede de "Barnabas İncili" adıyla yer alması mümkün müdür? "60 kitap listesi" sadece bu tek konuda yanlış olabilir mi?Barnabas İncili'nin hiç var olmadığı iddiası kimilerinde, bu incilden bugüne hiç bir parçanın gelmediği iddiasına yerini bırakıyor. Fakat o zaman "60 kitap listesi"nde yer alan kitaplardan sadeceBarnabas İncili'nin bir iz bırakmadan kaybolması gibi bir sonuç akla yatkın olacak mıdır?»

Barnabas İnciline getirilen bu yasaklamalar, o çağlarda, bu İncil'i yazacak bir müslümanın var olamayacağını açıkça gösteriyor. Çünkü o zaman daha Hz. Muhammed (doğumu 571) bile doğmamıştı.
Ayrıca yukarıdaki delillere ek olarak şunu vurgulamak yerinde olacaktır: Allah ve bir Peygamberi hakkında yalan söylemek demek olacak böyle bir sahtekarlık; yani bir incil uydurma eylemi; yalancılık ve sahtekarlığa karşı duruşu ve doğruluk ve dürüstluk ahlakını Hz. Peygamber ve Kuran'dan alan bir müslümandan beklenemez. Böyle bir şeyi iddia edebilenler, bazı değişiklikler ve tahrifler yaşadığıSpinoza, Goethe ve daha nice batılı entellektüeller tarafından ifade edilen 4 İncilin dışında ve 2000 sene önceki orjinal halinde veyaorjinal haline yakın olarak gerçek İncil'den içinde güçlü yansımalar bulunan bir metinle karşılaşmanın şok ve şaşkınlığı ile bunu yapıyor olmalılardır.
Alman Protestan Kilise Komisyonu'nun kontrolünden geçerek basımına izin verilen eski ve yeni Ahid çevirileri, şu sunuşla başlar:

«Kutsal kitap gökten inmiş değildir. Eski Ahid (-Tevrat-)'in 39 kitabıyla dört İncil yüzlerce yılda yavaş yavaş gelişmiş ve son şeklini almıştır.»

Burada tevrat ve incil üzerinde tarih boyunca tahrifat ve değiştirmeler yapıldığı gayet net bir şekilde kilise tarafından, ifade ediliyor.

Hakkari'de 1983 Yılında Bulunan Barnabas Nüshası.

1983′te Hakkari civarında bir mağarada, İsa Peygamberin konuşma dili olan Ârâmî dilinde ve Süryânî alfabesi ile yazılmış ceylan derisinden bir kitap bulunduğu ve bunun Barnaba İncili olduğu, yurt dışına kaçırılmak istenirken kaçakçıların yakalandığı ve kitabın bir yerde muhafaza edildiği ifade edilmektedir. Kitabı bulanların, kitabın içeriğini anlamak amacıyla, Aramice Uzmanı Filolog Hamza Hocagil'e kitabın ilk sayfasını getirdikleri, Hocagil'in tercüme ettiği sayfaya göre bu kitabın Barnabas İncili olduğu ve aşağıda bulunan incil metninin girişine benzer ifadelerin bu sayfada yer aldığı detayları verilmektedir. (bk. İlim ve Sanat, Mart-Nisan 1986, sayı: 6, s. 91-94).

Pavlus Öğretileri ve Resmî Roma Hristiyanlığı.

Paulus=Pavlus=Pavlos=Bolis, Tarsus’lu Saul MS 10-67 yılları arasında yaşadı. Pavlus Roma Yurttaşlığı’nı kazanmış yahudi bir aileden geliyordu. Bu nedenle hem Yahudi adı Saul’u hem de Romalı Adı Pavlus’u kullanıyordu. Yahudi önderi I.Gamalyel dönemi’nde Kudüs’de hahamlık öğrenimi gördü.
İlk dönemlerinde bağnaz bir Ferisi (-yahudi din adamı-) olarak Hristiyanlığı Yahudilik karşısında büyük bir tehdit saydığı için Kilise Üyeleri’ne yönelik kıyımlarda, yüzlerce inananın öldürülmesinde etkin roller oynadı.
Daha sonraları, «inananların peşine düşerek Şam'a giderken yolda İsa’nın görüntüsü’yle karşılaştığını, böylece tevbe ettiğini» iddia etti. İddiasını doğru kabul eden hristiyanların arasında yaşadı. Kısa bir süreç ardından ise bir topluluğun lideri haline gelerek inananlar arasında önemli ayrışmalara neden oldu. Dini yahudi olmayanlar arasında yayması farklı yönlerinden birisidir.

Hristiyanlığın bir Yahudi Mezhebi olmaktan çıkıpbir Roma Dini’ne dönüşmesine belirleyici katkı’da bulunan kişidir Pavlus. Yeni Ahid’in yaklaşık 1/3 ünü oluşturan mektuplarıgünümüze ulaşmış en eski Hristiyan Metinleri’dir ki bugünkü Hristiyan İlahiyatı’nın temellerini oluşturur. Yeni Ahid’dekiResullerin İşleri Kitabı’nın yarıdan çoğu Pavlus’un etkinlikleri’ni aktarır.
Romanın resmî dini haline gelen hristiyanlık pavlus'un takipçilerinin dini anlayışını yansıtır. Roma kilisesi=Pavlus kilisesi, tevhide (Allah'ın birliği inancı) inanan ya da buna yakın diğer hristiyan mezhep ve topluluklarını ortadan kaldırmak için mücadele etmiş. Bu uğurda afaroz (dinden atma) ve ölüm cezaları uygulamış ve bunlarla korkutmuştur.

Pavlus'un İlk Günah-Keffaret Anlayışı.

«İlk Günah Kavramı - her doğanın günahkar doğduğu iddiası -»'nı ileri süren Pavlus mektup ve etkinlikleriyle, Tevrat'ta yer alan Allah'ın emirlerinin dikkate alınmayarak uygulanmamaları sonucunu verecek biçimde keffaret inancını kurmuştur. (-Keffaret; Isa Peygamberin çarmıha çekilerek kendini, insanların günahtan kurtulmaları için feda ettiği, böylece sadece Hz. İsa'ya inanmanın sonsuz kurtuluş için yeterli olacağı inanışı. -Barnabas İnciline ve İslam kaynaklarına göre ise çarmıha gerilen kişi, Hz. İsa'ya ihanet eden ve bunun cezası olarak mucize ile İsa'ya benzetilen Yahuda İskariyot'tur.-)
Pavlus'un bu öğretileri ile sadece «kalp temizliği ve İsa'ya inanmayı» yeterli gören, Allah'ın koyduğu kurallar ve O'nun emirlerinden soyutlanan bir din yapılanması ortaya çıkmıştır. Böylesi bir din anlayışı ne diğer dört kanonik incilde ne de Barnabas incilinde Hz. İsa tarafından dile getirilmemiştir.
Barnabas'ta; Hz İsa döneminde, dini kuralların titizlikle uygulandığı ve doğru inanca sahip olmanın, Tevratta yer alan (-domuz eti yasağı gibi-) yasaklamalardan kaçınmanın ve sünnet olma emrinin uygulanması ve ibadetin samimiyetle ve sürekli yapılmasının Hz İsa'nın temel direktifleri arasında olduğu görülür.

Bugünku haliyle Yeni Ahid'de (-incilde-) yer alan şu metin konumuz itibariyle oldukça dikkat çekicidir:

«Hz. İsa'ya tâbi(uyanlar) olanlar kendisinin yeryüzünde olduğu zaman diliminde ve göğe yükseltilmesinin sonrasında Tevrat’a bağlı Yahudi cemaati ile, Kudüs'teki Mabede gitmeye devam etmişlerdir»(-Resullerin İşleri, 3,1)

Barnabas İncil'inde Çelişkiler Olduğuna Dair İddialar Hakkında.

Yukarıda sıralananlara gözatıldığında Barnabas İncili'yle ilgili herhangi bir konuda müslümanların sorumlu olmadığı oldukça açık bir şekilde anlaşılmalıdır. Müslümanların bu İncile ilgilerinin sebebi bir Peygamber olarak kabul ettikleri Hz. İsa'nın gerçek yaşam kesitlerinin detaylarına ve Allah'ın gönderdiği kitaplardan biri olduğuna inandıkları İncilin gerçek haline duydukları doğal meraklarıdır.
Bu incilin 2000 sene önceki gerçek incilin tam olarak aynısı olduğunu da iddia edemeyiz. Çünkü, Kanonik kabul edilen diğer 4 incil gibi bu incil de Hz. İsa'nin dili olan aramice değildir, belki en azından birkaç kere tercüme edilmiş bir metindir; örneğin, Aramiceden önce grekçeye sonra latinceye daha sonra italyancaya çevrilmiş olabilir. Türkçe çeviriye kaynaklık eden ingilizce metin ise halen Viyana Hofbibliothek'te bulunan italyanca nüshadan bu yüzyılın başında tercüme edilmiştir. Bu tercümeler esnasında mütercimlerin yetkinlik derecelerinin ya da bilgisel yetersizliklerinin; kasıtsız-teknik kelime yanlışlıklarının roller oynadığı pekala düşünülebilir.
Bu incil vasıtasıyla sezilen ve tarihsel süreciyle varılan sonuç "asıl incil'den" güçlü esintileri yansıtmasıdır.
Çelişki olarak iddia edilenler metinde yer alan temel konu doğrultularında değildir, tam tersine, Barnabas İncili'ni diğer incillerden ayıracak en açıklayıcı kelime "baştan sona tutarlılık" olacakdır.

"Nasıraya doğru gemiyle yola çıkmak"

En çok çelişki iddiasının vurgulandığı yer, 20'inci bölümde, Galile denizi üzerinden "Nasıra'ya doğru gemiyle yola çıkılması"dır. "Nasıra'ya gemiyle gidildi" şeklinde bir cümle kurulmamıştır. 16'ıncı bölümde Hz. İsa'nın şakirdlerini çağırarak bir dağa çıktığı ifade edilmektedir. Bu bölümden sonra bir yolculuktan bahseden ilk bölüm 20'inci bölümdür. Dolayısıyla "Nasıra'ya doğru nereden hareket edildiği" belirgin değildir, ancak bilinmeyen bir yerden başlayan yolculuğun bir kısmının Galile Gölü'nün geçilerek yapılması pekala mümkündür.
20'inci bölümde; "Nasıra kentine gemiyle yanaşıldığı" da yer almaz, sadece, "Nasıra kentine gelince" denir. Yolculuğa başladıkları yerden Nasıra'ya yol alırken Hz. İsa ve şakirtlerinin yolculuğun bir kısmını Galile gölü üzerinden yaptıkları yargısı metne uygun olacaktır.

Öte yandan gerçek-dışına çıkılarak, Barnabas İncili metninde güya "Nasıra Limanı'ndan" bahsedildiği, güya "Kudüs'ten Nasıra'ya gemiyle gidildiği" ekleniyor ki, Barnabas'ta bu şekilde ya da aynı anlama gelecek ifadeler kesinlikle yer almıyor.
Yukarıda yer alan objektif-net-tarihi verilere karşı, duygusallığı yansıtan bir alaycılık ile gerçek-dışı demogojik yaklaşımlara yönelebilenbazı çevrelerin yukarıda adı geçen onlarca tarihi belgeye göz gezdirmeleri, hiç değilse kolayca edinebilecekleri Dr. Rodney Blackhirst'a ait yukarıda bir yargı paragrafı alıntılanan makaleyi okumaları önerilebilir.

Diğer çelişki iddiası Romalı iki valinin (Plate=pilatus=pilotus) isimleri hakkında dile getiriliyor ki, iki ayrı dönemde gelen iki valinin isimlerinin aynı olması mümkündür.

İsa Peygamberin 119'uncu bölümde şekerle ilgili verdiği bir örnek sözkonusu ediliyor. Barnabas İncilindeki metin anlatımından o dönemde şekerin çok değerli olduğu anlaşılıyor. İsa döneminde şekerin bilinmediğini savunan bazı itirazcılar, şeker pancarından şeker üretimi bilgisinin 7'inci yüzyıldan önce bölgeye ulaşmadığını iddia ediyor. Öyle bile olsa, herhalde durdukça şekerlenen bal ve pekmez gibi tatlı besinlerden de şeker elde edilebileceği gözardı ediliyor.

Öte yandan, yukarıda da belirtilidiği gibi bazı detaylarda asırlar boyunca yapılan çevirilerde, tercüme ya da teknik yanlışlıklar mümkün olabildiği gibi çelişki iddialarının argumanlarında da duygusal nedenlerden ya da yanlış bilgilerden kaynaklanan bazı yanlışlar olabileceği gözardı edilemez.

Çünkü, Barnabas İncili bugünkü hristiyan dünyasının da temel aldığı Pavlus yaklaşımına sarsıcı bir yalanlama ve karşı çıkışı da barındırmaktadır..

Tam da bu nedenle asırlar boyu (1700 senedir) tamamen imha edilmek istenmiştir.

Hz. İsa Peygamber neden "Gelecek Mesih ben değilim" diyor?.

Mesih nitelemesini İsa'dan sonra gelecek Peygamber hakkında telaffuz edilmesi, Hz. İsa'nın Mesih olmadığından değil, metinden de anlaşılacağı üzere o dönem topluluklarının Mesih denildiğinde bunu en son gelecek Allah'ın Elçisi olarak algılamalarıdır. İsa, "Sen Mesih misin?" şeklindeki sorulara yanıt verirken kendinden sonra gelecek Allah'ın Elçisi'nden haber vermektedir.Barnabas İncili'nin ilk başlığında, girişi ve 6'ıncı bölümünde de İsa Peygamber için "Mesih" denmektedir.

İsa peygamberin "Sen Mesih misin?" şeklindeki soruya verdiği cevabı bu gerçeği gösteriyor:

«..Çünkü ben, sizin «Mesih» dediğiniz, benden önce yaratılmış ve benden sonra gelecek ve inancı (dini) son bulmasın diye gerçeğin sözlerini getirecek olan Allah'ın Elçisi'nin ayakkabılarının iplerini veya çoraplarının bağlarını çözecek değerde değilim.»

Tahrifler sonucu sürrealist ve ancak ruhbanderecelilerin anladığı(!) anlaşılmaz sembolleranlatımı haline gelen ve bünyesinde tahrif vedeğişmelerden doğan yanlışlardan yüzlerce sancıyı taşıyan 4 kanonik (!) incilden örnekler vererek, gerçek ve pek çok "çelişki"leri gerçek anlamda göstermek mümkündür. Bu çelişkiler doğu ve batıda, yerinde ve yeterince ele alınarak ilgilenenlere gösterilmiştir.Alman Protestan Kilise Komisyonu'nun, yukarıda yer alan, incile yazdığı sunuş yazısı da bu gerçeğin başka türlü bir ifadesi olarak değerlendirilebilir.

Barnabas İncili, anlaşılmaz hale getirilmiş bir dinin özündeki gerçek halini; aydınlık ve açıklığı, Peygamberlerle iletilen ilahi mesajların tazeliğini okuyanlara hemen hissettiriyor. Barnabas İncili'ninMatta, Yuhanna, Luka ve Markos ile kıyaslamalı okunuşunda, diğer incillerdeki çıkarmalar ve değiştirmeler nedeniyle nasıl anlam bütünlüğünün bozulduğu ve cümle düşüklükleri oluştuğu, böylece yarım ya da aralarda kalan konu ve cümlelerin aslında nereden başladığı ve nasıl geliştiği de ortaya çıkıyor. Ve nasıl insafsız bir tahrif budamasına maruz kaldıkları da anlaşılıyor.

Değişik Kaynaklardan Derleme

Alt sayfalar (1): Barnabas İncili -Tam Metni-

http://sites.google.com/site/dindensapmalar/barnabas-incili

TSK'dan Başörtüsü FETVASI,Diyanete İhtiyaç Kalmadı

2009-10-04T01:12:00.000-07:00

TSK'dan Başörtüsü FETVASI,Diyanete İhtiyaç Kalmadı

.

Asker,İslam adına Fetva vermeye başladı.Herkes Görevini yapmalı,Olur- olmaz Zırvalamamalı.Örtünmek İslamın emridir.Türk Silahlı Kuvvetleri görevini yapsın,başkasının işine burnunu sokmasın.

Genelkurmay Başkanlığı tarafından askerlere dağıtılan ve üzerinde "Hizmete Özel" yazan kitapçıkta, başörtüsünün bir Kur'an hükmü ve ifadesi olmadığı iddia ediliyor ve "Türk gelenek ve göreneklerinde türban,peçe ve çarşaf yoktur.Türban, belirli dini inanışın simgesi olarak, toplum yaşamımıza bilinçli olarak sokulmuştur. Peçe ve çarşaf ise, İran ve Bizans kaynaklıdır" deniliyor.

Kitapçıkta, Kur'an'ın örtünme ile ilgili ayetlerinin, doğruluğu ve gerçekliği tam olarak bilinmeyen hadislere dayanılarak açıklandığı, söz konusu hadislerin de Kur'an hükümleri gibi ortaya konulduğu öne sürülüyor. Genelkurmay Başkanlığı'nın söz konusu kitapçığı, kendisi gibi resmi kurum olan Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu'nun 29 yıl önce verdiği ve 'Başörtüsünün dinin emri olduğu'na yönelik kararını dikkate almadığını gösteriyor.

İŞTE O SKANDAL İFADELER

Ergenekon Terör Örgütü soruşturması kapsamında gözaltına alınan ve örgütün yöneticisi olduğu gerekçesiyle yargılanan Ergenekon sanığı emekli Orgeneral Hurşit Tolon'da ele geçirilen 14 sayfalık kitapçıkta şu ifadeler yer alıyor:

"Bu kitap, irticai unsurların baş örtüsü veya türbanı simge yaparak, demokratik ve laik Cumhuriyet aleyhine karşı başlattıkları gerici girişimlerin nedenlerini, Devletin kamu kurum ve kuruluşlarında uyguladığı kılık-kıyafet düzenlemelerinin hukuki gerekçelerini ve Anayasa ve kanunlar çerçevesinde konuya yaklaşımın nasıl olması gerektiğini açıklamak maksadıyla hazırlanmıştır."
(�)
"Türkiye'de başörtüsü veya türbanın kullanılması yasak değildir. Yasak, devletin temel düzeninin ve halka hizmette eşitliğin kısmen de olsa din kurallarına dayandırılmayacağı esasından hareketle, kamu kurum ve kuruluşlarında uygulanmaktadır. Devletin; sokakta, evinde, tarlasında ve kendi işyerinde başörtüsü ve türban kullanan kadınlarımızın kılık-kıyafetine karışması ve bunlara karşı herhangi bir yasak uygulanması söz konusu değildir."

(�)
"Türban, bir Kur'an hükmü ve ifadesi değildir. Bugün analarımız, ninelerimiz ve kadınlarımız başörtüsünü dini bir gerekçeden ziyade, bir giyim ve yaşam tarzı olarak kullanmakta ve takmaktadır."
(�)
"Türk gelenek ve göreneklerinde türban, peçe ve çarşaf yoktur. Türban, belirli dini inanışın simgesi olarak, toplum yaşamımıza bilinçli olarak sokulmuştur. Peçe ve çarşaf ise, İran ve Bizans kaynaklıdır"
"(�) Devletin kamu kurum ve kuruluşlarında uyguladığı kıyafet düzenlemesinin bir amacı da, belirli bir dini düşünce ve inanışa göre; kılık-kıyafet, düşüncesi ve ibadeti aynı olan tek tip insan yetişmesine mani olmaktır."
"(�) Kur'an'ın örtünme ile ilgili ayetleri, doğruluğu ve gerçekliği tam olarak bilinmeyen hadislere dayanılarak açıklanmakta, bu hadisler de Kur'an hükümleri gibi ortaya konulmaktadır."

"Anayasa'ya ve bu yargı kararlarına rağmen, bugün gelinen noktada; ‘Başörtüsü ve türban', din adına, demokratik ve laik Cumhuriyetimize karşı başlatılan karanlık amaçlı bir mücadelenin ‘simgesi' haline getirilmiştir. ‘Başörtüsünü bir yaşam ve giyim tarzı olarak benimseyen' insanlarımız, bu karanlık amaçlı mücadelenin esas oyuncuları tarafından, kendi amaçları doğrultusunda kullanmaya çalışılmaktadır..."

DİYANET: BAŞÖRTÜSÜ ALLAH'IN EMRİDİR

Başörtüsü konusunda Diyanet İşleri Başkanlığı, 29 yıl önce çok önemli bir fetva verdi. Din İşleri Yüksek Kurulu'nun 30 Aralık 1980 tarihli ve 77 nolu kararında da; "Cenab-ı Hak, Müslüman kadınların başörtülerini, saçlarını, başlarını, kulaklarını, boyun ve gerdanlarını örtecek şekilde yakalarının üzerine salmasını emretmiştir" deniliyor.
Başörtüsünün İslâm dininin kesin emri olduğu, Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu'nun 3 Şubat 1993 tarihli ve 6 nolu kararında şöyle yer almıştı:

"Başörtülerini, saçlarını, başlarını, boyun ve gerdanlarını iyice örtecek şekilde yakalarının üzerine salmaları, dinimizin, Kitap, Sünnet ve İslâm âlimlerinin ittifakıyla sabit olan kesin emridir. Müslümanların bu emirlere uymaları, dinî bir vecibedir."

Din İşleri Yüksek Kurulu'nun 30 Aralık 1980 tarihli ve 77 nolu kararında da; "İmam-Hatip Liselerinin yönetmeliğinde, dinimizin Müslüman kadınların örtünmesi ile ilgili hükümlerine aykırı Anayasamızın tanıdığı kişinin temel hak ve hürriyetlerini zedeleyici ve sözü edilen okulların yönetim, eğitim ve öğretim faaliyetlerini olumsuz yönde etkileyici nitelikte hükümlerin yer almasının uygun olmayacağı mütalâa olunmuştur" deniliyor.

(Vakit)

İŞTE O SKANDAL İFADELER

http://www.memleket.com.tr/news_detail.php?id=50334&uniq_id=1254575393

http://www.sonsayfa.com/Haberler-tsk-kitabinda-basortusu-fetvasi--126306.html

mehmet selim polat

Şeytanın Özellikleri,Kimde Var?

2009-09-22T01:25:00.000-07:00

Şeytanın özellikleri

1. Sinsi ve Yalancıdır.-(İbrahim Suresi, 22)

2. Azgın ve Kaypaktır.-(Hac Suresi, 3)

3. Gücü Yalnızca Çağırmaya Yeter.-(İbrahim Suresi, 22)

4. İyilikten ve Hayırdan Yana Hiçbir Yönü Yoktur.-(Nisa Suresi, 117)

5. İnsanlar Üzerindeki Etkisi Pisliktir.-(Enfal Suresi, 11)

6. İnsanların Şükretmelerini Engellemek İster.-(Araf Suresi, 17)

7. İnsanlara Korku Vermeye Çalışır.-(Al-i İmran Suresi, 175)

8. Müminlerin Arasını Bozmaya Çalışır.-(İsra Suresi, 53) (Maide Suresi, 91)

9. İnsanları, Sözde Onlara İyilik Yaptığına İkna Etmeye Çalışır.-(Araf Suresi, 20-21)

10. Allah’ın Adını Kullanarak Saptırmaya Çalışır.-(Fatır Suresi, 5-6)

11. Mü’minlerin Zamanla Yıpranmalarını İster.-(Al-i İmran Suresi ,155)

12. Yalan Vaadlerde Bulunur.-(İbrahim Suresi, 22)

13. Kuruntulara ve Kuşkulara Düşürmeye Çalışır.-(Nisa Suresi, 119-120)

14. Sapkın Amelleri Süslü ve Çekici Gösterir.-(Neml Suresi, 24)

15. Fakirlik Korkusu Vermeye Çalışır.-(Bakara Suresi, 268 )

16. Kibir Vermeye Çalışır.-(Sad Suresi, 74-75)

17. Gösteriş İçin İbadet Etmeye Teşvik Eder.-(Nisa Suresi, 38 )

18. Ayetlerden Uzaklaştırmaya Çalışır.-(Zuhruf Suresi, 36-37)

19. Unutkanlık ve Dalgınlık verir.-(Mücadele Suresi,19) (En’am Suresi, 68 ) (Kehf Suresi, 63)

20. Duygusallık Telkini Yapar.-(İsra Suresi, 64) (Mümtehine Suresi,1-3)

21. Detaylara Daldırır.-(Bakara Suresi, 67-71)

22. İsrafa Teşvik Eder.-(İsra Suresi, 26-27)

23. Gerçek şu, şeytan size düşmandır,öyleyse siz de onu düşman edinin.-(Fatır Suresi, 6)

(İBRÂHİM suresi 22. ayet)

وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

(Hesapları görülüp) iş bitirilince, şeytan diyecek ki: "Şüphesiz Allah size gerçek olanı vâdetti, ben de size vâdettim ama, size yalancı çıktım. Zaten benim size karşı bir gücüm yoktu. Ben, sadece sizi (inkâra) çağırdım, siz de benim davetime hemen koştunuz. O halde beni yermeyin, kendinizi yerin. Ne ben sizi kurtarabilirim, ne de siz beni kurtarabilirsiniz! Kuşkusuz daha önce ben, beni (Allah'a) ortak koşmanızı reddettim." Şüphesiz zalimler için elem verici bir azap vardır.

(HAC suresi 3. ayet)

وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَانٍ مَّرِيدٍ

İnsanlardan, bilgisi olmaksızın Allah hakkında tartışmaya giren ve her inatçı şeytana uyan birtakım kimseler vardır.

mehmet selim polat

YAŞANAN HAYAT

NEFS-İ EMMÂRE

NEFSİ RADİYYE

NEFS-İ MUTMAİNNE

NEFS-İ LEVVÂME

Azınlık

Kaddafi Ne Zulüm Etmiş Arkadaş - İnsanlık Dışı | Facebook video indir, video izle, klip indir, müzik dinle, facebook müzik videoları, facebook videoları

Osmanlı padişahlarının ölüm nedenleri

FOTO GALERİLER

Kürtlerin Osmanlı`ya ihaneti

Ezanın Türkçe Okunması.Dindara ilk baskı Türkçe ezandı.

EVLEN-şiir

EVLEN MAHALLEDE KIZ KALMADI

Rahman Suresi

Fatiha Suresi

Fatiha Suresi

HILFU’L – FUDUL ANDLAŞMASI

Allah Sana Yetmezmi?

CHP'li Canan Arıtman'dan çirkin benzetme

Bunun gibi sapıkları çook gördük, CHP hep aynıdır.

Bunlar Medeni (!), Çağdaş, Sapıklar. Tıkla>>"http://www.vidomodo.com/play.video.php?id=393"

152-Türkce ezan okuttu hainler

Evlenmek-şiir

Misyonerlik

OYLAR Kime? -şiir

Şiirler (Tablo Halinde)

Vuran insan değil,Vuran yasadır-şiir

Haçı Bombala

Hidayet Nasip İşidir

Ters Öğüt

İslam Dininde Nikah

Velîsiz nikâh olmaz!Kişi velinin Mülkiyetindedir,Zulüm etmeden dilediği gibi tasarruf etme hakkına sahiptir.

Eğitim-şiir

Medine vesikası ve Hudeybiye anlaşması, Necaşi delil midir ?

Barnabas İncili (Hıristiyanların Yasaklı Dini Kitabı)

İznik Konsülü 325 Yılında Yüzlerce Yazımla Birlikte Barnabas İncili'ni de Yasaklıyor.

Pavlus Kilisesi 1700 Senedir Barnabas İncilini İmha Etmeye Çalışıyor.

Barnabas İncili'nin Dikkat Çekici Yolculuğu.

Pavlus Öğretilerine Uyan Hiristiyanların Barnaba İncilini İnkar Çabaları ve Tarihi Gerçekler:

Hz. Muhammed'in Doğumundan 75 Sene Önce...

Hakkari'de 1983 Yılında Bulunan Barnabas Nüshası.

Pavlus Öğretileri ve Resmî Roma Hristiyanlığı.

Pavlus'un İlk Günah-Keffaret Anlayışı.

Barnabas İncil'inde Çelişkiler Olduğuna Dair İddialar Hakkında.

"Nasıraya doğru gemiyle yola çıkmak"

Hz. İsa Peygamber neden "Gelecek Mesih ben değilim" diyor?.

TSK'dan Başörtüsü FETVASI,Diyanete İhtiyaç Kalmadı

TSK'dan Başörtüsü FETVASI,Diyanete İhtiyaç Kalmadı

.

Şeytanın Özellikleri,Kimde Var?

Bunlar Medeni (!), Çağdaş, Sapıklar.
Tıkla>>"http://www.vidomodo.com/play.video.php?id=393"